ارنست میلر همینگوی (Ernest Hemingway؛ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۸۹۹ تا ۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱) نویسنده و روزنامهنگار آمریکایی و برندهٔ نوبل ادبیات ۱۹۵۴ بود. او در اوک پارک ایلینوی، فرزند پزشک کلارنس ادموندز همینگوی و موسیقیدان گریس هال همینگوی و دومین فرزند از شش خواهر و برادر به دنیا آمد. تابستانهای میشیگان، کار نوجوانی در Kansas City Star و جراحت شدید هنگام خدمت داوطلبانهٔ صلیب سرخ در ایتالیا مواد خام بسیاری از داستانهایش را ساختند. در پاریس دههٔ ۱۹۲۰ با گرترود استاین، ازرا پاوند، جیمز جویس و اف. اسکات فیتزجرالد معاشرت داشت و رمان «خورشید همچنان میدمد» را از ژوئیهٔ ۱۹۲۵ تا آوریل ۱۹۲۶ نوشت؛ کتاب ۲۲ اکتبر ۱۹۲۶ منتشر شد و تصویر «نسل گمشده» را به ادبیات جهان برد. «وداع با اسلحه»، «زنگها برای که به صدا درمیآیند» و «پیرمرد و دریا» از آثار شاخص اویند. همینگوی چهار بار با هدلی ریچاردسون، پائولین فایفر، مارتا گلهورن و مری ولش ازدواج کرد و سه فرزند، جک، پاتریک و گرگوری که بعدها با نام گلوریا نیز شناخته شد، داشت. پس از سالها جراحت، چند ضربهٔ مغزی، دو سانحهٔ هوایی در آفریقا، درد مزمن، افسردگی شدید و دورههای درمان در مایو کلینیک، شش روز پس از آخرین ترخیص در خانهاش در کچام آیداهو با شلیک تفنگ به زندگی خود پایان داد. این صفحه مرگ او را خودکشی ثبت میکند، اما یک عامل ساده و قطعی برای بیماری روانی پیچیدهٔ او نمیسازد. در این نسخهٔ الفبا، همینگوی نویسندهٔ The Sun Also Rises و احمد کساییپور مترجم فارسی نسخهٔ نشر هرمس است.
Ernest Miller Hemingway (21 July 1899–2 July 1961) was an American novelist, short-story writer and journalist who received the 1954 Nobel Prize in Literature. Born in Oak Park, Illinois, to physician Clarence Edmonds Hemingway and musician Grace Hall Hemingway, he was the second of six children. Summers in northern Michigan, early newspaper work at the Kansas City Star and a severe wound sustained while serving with the Red Cross in Italy supplied lasting material for his fiction. In 1920s Paris he moved among Gertrude Stein, Ezra Pound, James Joyce and F. Scott Fitzgerald. He wrote The Sun Also Rises between July 1925 and April 1926; its publication on 22 October 1926 helped define the literary image of the “Lost Generation.” A Farewell to Arms, For Whom the Bell Tolls and The Old Man and the Sea are among his other major works. Hemingway married Hadley Richardson, Pauline Pfeiffer, Martha Gellhorn and Mary Welsh, and had three children: Jack, Patrick and Gregory, later also known as Gloria. After years of injuries, repeated concussions, two African plane crashes, chronic pain, severe depression and treatment at the Mayo Clinic, he died by suicide at his home in Ketchum, Idaho, six days after his final discharge. The evidence supports naming suicide as the manner of death, but not reducing his complex mental and physical decline to one simple cause. In this AlefBa edition, Hemingway is the author of The Sun Also Rises and Ahmad Kasaipour is the Persian translator of the Hermes edition.
4 کتاب مرتبط در سایت ثبت شده است.
Ernest Miller Hemingway؛ صورت رایج فارسی: ارنست همینگوی.
۲۱ ژوئیهٔ ۱۸۹۹، اوک پارک، ایلینوی، ایالات متحده.
Clarence Edmonds Hemingway، پزشک؛ Grace Hall Hemingway، موسیقیدان و آموزگار آواز.
دومین فرزند از شش فرزند: Marcelline، Ursula، Madelaine، Carol و Leicester.
Hadley Richardson، Pauline Pfeiffer، Martha Gellhorn و Mary Welsh.
John «Jack» Hemingway، Patrick Hemingway و Gregory، که بعدها با نام Gloria نیز شناخته شد.
گزارشگری در Kansas City Star در ۱۹۱۷ و سپس خدمت داوطلبانهٔ صلیب سرخ در ایتالیا.
In Our Time؛ The Sun Also Rises؛ A Farewell to Arms؛ For Whom the Bell Tolls؛ The Old Man and the Sea؛ A Moveable Feast.
پولیتزر داستان ۱۹۵۳ و نوبل ادبیات ۱۹۵۴.
نثر موجز، گفتوگوی کمتوضیح، حذف آگاهانه و اصل مشهور کوه یخ.
خدمت صلیب سرخ در جنگ اول؛ گزارش جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم.
۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱، کچام آیداهو، در ۶۱سالگی؛ شیوهٔ مرگ خودکشی با شلیک تفنگ بود.
نویسندهٔ The Sun Also Rises؛ احمد کساییپور مترجم فارسی نسخهٔ هرمس است.
پرترهٔ ۱۹۱۸ از آرشیو ملی ایالات متحده، در مالکیت عمومی و با منشأ مشخص.
تولد در اوک پارک ایلینوی، دومین فرزند کلارنس و گریس همینگوی.
آغاز گزارشگری در Kansas City Star.
جراحت شدید هنگام خدمت صلیب سرخ در جبههٔ ایتالیا.
ازدواج با هدلی ریچاردسون و انتقال به پاریس.
تولد جک و انتشار Three Stories and Ten Poems.
انتشار نسخهٔ آمریکایی In Our Time و آغاز نوشتن The Sun Also Rises.
انتشار The Sun Also Rises توسط Charles Scribner’s Sons.
طلاق از هدلی، ازدواج با پائولین فایفر و انتشار Men Without Women.
تولد پاتریک و سپس گرگوری، دو پسر او و پائولین.
انتشار A Farewell to Arms؛ خودکشی پدرش کلارنس نیز در همین سال رخ داد.
پوشش جنگ داخلی اسپانیا و انتشار To Have and Have Not.
ازدواج با مارتا گلهورن و انتشار For Whom the Bell Tolls.
پوشش جنگ جهانی دوم و آزادی پاریس؛ آشنایی با مری ولش.
ازدواج با مری ولش و ادامهٔ زندگی در کوبا.
انتشار نخست The Old Man and the Sea در مجله Life.
دریافت جایزهٔ پولیتزر داستان.
جانبهدربردن از دو سانحهٔ هوایی پیاپی در آفریقا و تشدید آسیبهای جسمی.
دریافت نوبل ادبیات؛ بیماری مانع حضور در استکهلم شد.
درمان افسردگی شدید در مایو کلینیک و چند دوره الکتروشوک.
خودکشی در خانهٔ کچام آیداهو و خاکسپاری در گورستان همان شهر.
ارنست میلر همینگوی در ۲۱ ژوئیهٔ ۱۸۹۹ در اوک پارک ایلینوی به دنیا آمد. پدرش کلارنس ادموندز «اِد» همینگوی پزشک و مادرش گریس هال همینگوی موسیقیدان و آموزگار آواز بود. او دومین فرزند از شش فرزند خانواده و نخستین پسر بود؛ مارسلین، اورسولا، مادلین، کارول و لستر خواهران و برادرانش بودند. تابستانهای کلبهٔ خانوادگی ویندمیر در کنار دریاچهٔ والون، ماهیگیری، قایقسواری و طبیعت شمال میشیگان را به تجربهای ماندگار تبدیل کرد که بعدها در داستانهای نیک آدامز بازگشت.
همینگوی پس از دبیرستان در ۱۹۱۷ گزارشگر Kansas City Star شد. راهنمای سبکی روزنامه بر جملهٔ کوتاه، زبان مستقیم و حذف کلمات زائد تأکید داشت؛ اصلهایی که با کار ادبی بعدی او پیوند یافتند، هرچند سبک نهاییاش فقط محصول یک دفترچهٔ روزنامه نبود. ضعف بینایی مانع پیوستن او به ارتش شد، اما در ۱۹۱۸ داوطلب رانندگی آمبولانس صلیب سرخ در ایتالیا شد. شب ۸ ژوئیه در فوسالتا دی پیاوه بر اثر انفجار گلولهٔ خمپاره بهشدت زخمی شد و ماهها در میلان درمان شد. رابطهاش با پرستار اگنس فون کوروسکی و تجربهٔ جراحت، سالها بعد در «وداع با اسلحه» دگرگون و داستانی شدند.
او در ۱۹۲۱ با هدلی ریچاردسون ازدواج کرد و بهعنوان خبرنگار Toronto Star به پاریس رفت. گرترود استاین، ازرا پاوند، سیلویا بیچ، جیمز جویس و اف. اسکات فیتزجرالد بخشی از شبکهٔ ادبی پیرامون او بودند؛ استاین اصطلاح «نسل گمشده» را به زبان آورد و همینگوی آن را در پیشانی رمانش نشاند. پسرشان جک در ۱۹۲۳ به دنیا آمد. همینگوی The Sun Also Rises را از ژوئیهٔ ۱۹۲۵ تا آوریل ۱۹۲۶ نوشت و Charles Scribner’s Sons آن را ۲۲ اکتبر ۱۹۲۶ منتشر کرد. سفر پاریس تا پامپلونا، گاوبازی و روابط آسیبدیدهٔ دوستان واقعی در رمان بازآفرینی شدند، اما کتاب گزارش مستند آن سفر نیست.
ازدواج با هدلی در ۱۹۲۷ پایان یافت و همینگوی همان سال با پائولین فایفر ازدواج کرد. پسرانشان پاتریک در ۱۹۲۸ و گرگوری در ۱۹۳۱ به دنیا آمدند. خانواده میان پاریس، کیوست و سفرهای گوناگون رفتوآمد داشت. «وداع با اسلحه» در ۱۹۲۹ جایگاه او را استوارتر کرد. «مرگ در بعدازظهر» از گاوبازی، «تپههای سبز آفریقا» از سفر و شکار، و داستانهایی چون «برفهای کلیمانجارو» از پیوند تجربه، نمایش خطر و تخیل ادبی پدید آمدند.
در دههٔ ۱۹۳۰ همینگوی برای پوشش جنگ داخلی اسپانیا سفر کرد و در کنار خبرنگار جنگ مارتا گلهورن قرار گرفت. پس از طلاق از پائولین، در ۱۹۴۰ با گلهورن ازدواج کرد. «زنگها برای که به صدا درمیآیند» در همان سال منتشر شد و به مارتا تقدیم شد. رقابت حرفهای و اختلاف دربارهٔ پوشش جنگ جهانی دوم رابطه را فرسود؛ گلهورن برای رسیدن به نرماندی در یک کشتی بیمارستانی پنهان شد، در حالی که همینگوی از کانال مانش شاهد عملیات بود و روز بعد به ساحل رسید. ازدواجشان در ۱۹۴۵ پایان یافت.
همینگوی در لندن دوران جنگ با خبرنگار مری ولش آشنا شد و در ۱۹۴۶ با او ازدواج کرد. آن دو در فینکا ویخیا در کوبا زندگی کردند. سه پسر همینگوی مسیرهای مستقل داشتند: جک طبیعتگرا و مدیر حفاظت از طبیعت شد؛ پاتریک در حفاظت از حیات وحش فعالیت کرد و بعدها بخشی از نوشتههای آفریقایی پدرش را ویرایش کرد؛ گرگوری پزشک بود و بعدها با نام گلوریا نیز شناخته شد. «پیرمرد و دریا» در ۱۹۵۲ منتشر شد، پولیتزر ۱۹۵۳ را گرفت و در ارزیابی نوبل ۱۹۵۴ نقشی برجسته داشت. همینگوی به دلیل آسیبهای جسمی نتوانست در مراسم نوبل حاضر شود.
جملههای کوتاه، گفتوگوی کمتوضیح و حذف آگاهانه مهمترین عناصر سبک مشهور او هستند. تعبیر «کوه یخ» میگوید نویسنده اگر موضوع را عمیقاً بداند، میتواند بخشهایی را حذف کند و خواننده وزن پنهان آنها را احساس خواهد کرد. این روش به معنای سادگی سطحی نیست. رابطهٔ او با همنسلان نیز یکدست نبود: از پاوند حمایت گرفت، با استاین دوستی و سپس فاصله پیدا کرد، به فیتزجرالد دربارهٔ دستنوشتهها نظر داد و همزمان رقابت، رنجش و داوری تند وارد این مناسبات شد.
در ژانویهٔ ۱۹۵۴، همینگوی و مری در آفریقا طی دو روز پیاپی از دو سانحهٔ هوایی جان به در بردند. سوختگی، آسیبهای داخلی و ضربههای تازه به سر بر جراحتهای پیشین افزوده شد. سالهای پایانی با فشار خون، بیماریهای جسمی، درد، مصرف الکل، اضطراب، بدگمانی و افسردگی شدید همراه بود. او در مایو کلینیک رواندرمانی و الکتروشوک دریافت کرد. پس از دو اقدام به خودکشی دوباره بستری شد و شش روز پس از آخرین ترخیص، بامداد ۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ با تفنگ خود در کچام آیداهو خودکشی کرد. مری ابتدا مرگ را تصادفی معرفی کرد، اما اسناد و شهادتهای بعدی خودکشی را روشن کردند. این صفحه میان «شیوهٔ مرگ» و ادعای قطعی دربارهٔ یک علت منفرد تفاوت میگذارد.
همینگوی بر نثر داستانی قرن بیستم تأثیری گسترده گذاشت، اما تصویر عمومی شکارچی و ماجراجو تمام شخصیت یا آثارش نیست؛ پژوهشهای بعدی آسیبپذیری، تجربهٔ جنگ، جنسیت، بدن و آزمایشهای متأخر او را پیچیدهتر نشان دادهاند. در این نسخهٔ الفبا، «خورشید همچنان میدمد» نام دقیق نسخهٔ فارسی The Sun Also Rises است. ارنست همینگوی نویسنده، احمد کساییپور مترجم فارسی و هرمس ناشر این چاپ است. این نقشها در متن، پیوندها و Book schema جدا نگه داشته میشوند.
No account yet?
Create an Account