محسن امیریوسفیMohsen Amiryoussefi

زندگی و آغاز فعالیت

امیریوسفی در آبادان به دنیا آمد و در رشتهٔ ریاضیات در دانشگاه اصفهان فارغ التحصیل شد. فعالیت سینمایی او از سال ۱۳۷۶ با ساخت فیلم کوتاه نادر فرزند شمشیر، بر اساس داستانی از کافکا آغاز شد. از آثار پیش از نخستین فیلم بلند او می‌توان به پدر و پسر، دست‌های سنگی و مستند کاروان اشاره کرد. این آثار جوایز متعددی در جشنواره های داخلی و خارجی کسب کرده است.

خواب تلخ

امیریوسفی در سال ۱۳۸۲ نخستین فیلم بلند سینمایی خود با نام خواب تلخ را با بودجه‌ای محدود و با استفاده از بازیگران غیرحرفه‌ای در همایون‌شهر (خمینی‌شهر) ساخت. داستان فیلم درباره پیرمردی مرده‌شور به نام اسفندیار است که با نزدیک‌شدن مرگ، با ترس‌ها و زندگی روزمره خود روبه‌رو می‌شود. فیلم موضوع مرگ را با طنز سیاه، فضای گروتسک و ترکیبی از واقعیت و خیال روایت می‌کند.
خواب تلخ در سال ۲۰۰۴ در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره کن به نمایش درآمد و در جوایز همان دوره، جایزه ویژهٔ بخش دوربین طلایی را دریافت کرد. این فیلم همچنین جایزه نگاه جوان را در دو هفته کارگردانان دریافت کرد. فضای گروتسک و طنز سیاه فیلم مورد توجه منتقدان خارجی قرار گرفت و خواب تلخ را اولین کمدی سیاه سینمای بین المللی ایران دانستند و گزارش‌های منتقدان بین‌المللی بر طنز مرگ‌اندیشانه آن تأکید کردند.
فیلم در ادامه در جشنواره‌های بین‌المللی متعددی حضور یافت. در جشنواره بین‌المللی فیلم تسالونیکی سال ۲۰۰۴، خواب تلخ اسکندر طلایی و جایزه تماشاگران را دریافت کرد. این فیلم همچنین در فهرست برندگان جوایز فیپرشی سال ۲۰۰۴ قرار دارد.
با وجود حضورهای بین‌المللی، فیلم برای سال‌ها امکان اکران عمومی در ایران پیدا نکرد. خواب تلخ سرانجام پس از حدود دوازده سال، در آذر ۱۳۹۴ در گروه هنر و تجربه به نمایش عمومی درآمد و پرفروش ترین فیلم سال هنر و تجربه شد.

آتشکار

امیریوسفی در سال ۱۳۸۵ فیلم آتشکار را با بازی حمید فرخ‌نژاد و گروهی از بازیگران غیرحرفه‌ای در استان اصفهان ساخت. داستان فیلم درباره کارگری در کارخانه ذوب‌آهن است که چهار دختر دارد و تصمیم می‌گیرد عمل وازکتومی انجام دهد، اما روح پدرش با این تصمیم مخالفت می‌کند و از او می‌خواهد صاحب فرزند پسر شود. فیلم با استفاده از طنز و عناصر فانتزی به موضوعاتی چون سنت، فرزندآوری و اختیار فردی می‌پردازد.
آتشکار نیز برای چهار سال توقیف شد. بر اساس گفت‌وگوی امیریوسفی با یورونیوز، فیلم پس از چند سال توقیف در سال ۱۳۸۹ روی پرده رفت. این فیلم با محدودیت های زیادی اکران شد و بدون اجازه تبلیغات پیش از اکران و در روز شروع جشنواره فجر سال ۸۹ که تمام توجهات معطوف به جشنواره و فیلم های آن بود. این فیلم در سال ۲۰۰۹ در جشنواره جهانی فیلم مونترال جایزه «نوآوری در سینما» را دریافت کرد. گزارش منتشرشده از این جشنواره می‌گوید امیریوسفی جایزه را به «مردم ایران و فیلم‌سازان جوان و مستقل» تقدیم کرد.

مستندها

امیریوسفی در سال ۱۳۹۰ مستند بلند خانه من را ساخت. موضوع فیلم تجربه شخصی او در جست‌وجو و خرید خانه است و روایت آن با طنز و مشاهده زندگی روزمره ترکیب می‌شود.
او در همان دوره در مستند چهاراپیزودی کهریزک، چهار نگاه نیز مشارکت داشت. این فیلم از چهار اپیزود ساختهٔ رخشان بنی‌اعتماد، محسن امیریوسفی، پیروز کلانتری و بهمن کیارستمی تشکیل شده بود. اپیزود امیریوسفی با عنوان هملت در کهریزک درباره گروهی از مددجویان آسایشگاه کهریزک و تلاش آنان برای اجرای نمایش هملت است. این اپیزود در بخش مستند جشنواره فیلم فجر نامزد بهترین کارگردانی شد.

آشغال‌های دوست‌داشتنی

امیریوسفی در سال ۱۳۹۱، شش سال پس از ساخت آتشکار، سومین فیلم بلند خود با عنوان آشغال‌های دوست‌داشتنی را ساخت. فرایند دریافت پروانه ساخت فیلم حدود یک سال و نیم طول کشید و به گفته امیریوسفی فیلم‌نامه بارها بازنویسی شد؛ یورونیوز تعداد بازنویسی‌ها را ۱۶ بار گزارش کرده است.
فشارهایی که برای بازنویسی های متعدد توسط شورای پروانه ساخت به او وارد شد باعث سکته مغزی و اردیبهشت سال ۹۱ در بخش آی سی یو بیمارستان توس ایران بستری شد.
شیرین یزدان‌بخش، اکبر عبدی، حبیب رضایی، هدیه تهرانی، نگار جواهریان، صابر ابر و شهاب حسینی از بازیگران اصلی فیلم بودند.
داستان فیلم درباره پیرزنی به نام منیر است که در فضای پس از انتخابات سال ۱۳۸۸، از احتمال بازرسی خانه‌اش نگران می‌شود و تلاش می‌کند اشیا و نشانه‌هایی را که ممکن است برای اعضای خانواده‌اش دردسرساز شوند از خانه خارج کند. بخش مهمی از روایت از طریق گفت‌وگوی منیر با تصویر اعضای خانواده در قاب عکس‌ها شکل می‌گیرد و فیلم تفاوت دیدگاه‌های سیاسی و نسلی یک خانواده را مرور می‌کند.
در شیوه تولید فیلم، بازیگران شخصیت‌های درگذشته خانواده بدون حضور هم‌زمان در یک قاب بازی کردند و تصاویر آنان در مرحله تدوین و جلوه‌های ویژه در کنار یکدیگر قرار گرفت. فیلم در سال ۱۳۹۲ برای نمایش در جشنواره فیلم فجر با مشکل روبه‌رو شد و در سال‌های بعد نیز امکان نمایش عمومی پیدا نکرد.
پیگیری برای نمایش فیلم حدود شش سال ادامه یافت. آشغال‌های دوست‌داشتنی سرانجام در ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ اکران عمومی شد. امیریوسفی گفته است نسخه‌ای که روی پرده رفت، پس از سال‌ها اختلاف بر سر اصلاحات، همان ساختار موردنظر او را تا حد زیادی حفظ کرده بود. او در سال ۱۳۹۸ برای فیلم‌نامه این اثر تندیس بهترین فیلم‌نامه بیست‌ویکمین جشن سینمای ایران را دریافت کرد.

آشغال‌های دوست‌داشتنی اصل

پس از اکران آشغال‌های دوست‌داشتنی، امیریوسفی از نسخه دیگری با عنوان آشغال‌های دوست‌داشتنی اصل خبر داد که بهروز وثوقی نیز در آن حضور داشت. و در همان سال امیریوسفی متهم شد که با آوردن بهروز وثوقی به فیلمش قصد زنده کردن خاندان پهلوی را داشته است. این نسخه با افزودن شخصیت دیگری به مجموعه اعضای خانواده، بخش‌هایی از تاریخ سیاسی و فرهنگی چند دهه ایران را وارد روایت می‌کند.
امیریوسفی برای نمایش این نسخه در جشنواره فیلم فجر نیز پیگیری کرد، اما فیلم امکان نمایش عمومی پیدا نکرد. حضور بهروز وثوقی پس از چند دهه دوری از سینمای ایران، یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های این نسخه با نسخه اکران‌شده بود. این فیلم از سال 1398 در توقیف به سر می برد و تاکنون هیچ نمایش داخلی و خارجی نداشته است.

قیف

پس از وقفه‌ای ده ساله در ساخت فیلم بلند، امیریوسفی فیلم قیف را با بازی رضا عطاران ساخت. این اثر ابتدا در قالب کمدی و فانتزی و یک سریال ۱۵ قسمتی نوشته شده بود که وزارت ارشاد در سال ۱۴۰۰ اجازه ساخت به آن نداد. سازمان سینمایی در سال ۱۴۰۱ با ساخت فیلم موافقت کرده بود. در حین فیلمبرداری، امیریوسفی چندین بار به دادسرای اوین احضار و بازجویی شد و علت آن امضای بیانیه تفنگت را زمین بگذار بود. در حین فیلمبرداری او در دادگاه انقلاب محاکمه و به چهارسال زندان تعلیقی و جریمه مالی محکوم شد. قیف در سال ۱۴۰۳ به نمایش عمومی درآمد.

نفرین توقیف

در شهریور ۱۴۰۵ نفرین توقیف (The Banning Curse) فیلمی به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی امیریوسفی است که در سال ۲۰۲۶ ساخته شد. BFI مدت فیلم را ۸۸ دقیقه و کشور تولید را ایران معرفی کرده است.
بر اساس معرفی رسمی جشنواره فیلم لندن، فیلم با ترکیب زندگی‌نامه و داستان‌پردازی، تجربه فیلم‌سازی و توقیف آثار امیریوسفی را مرور می‌کند. BFI این اثر را «اتو‌فیکشن سینمایی» توصیف کرده است. فیلم در هفتادمین جشنواره فیلم لندن قرار گرفت و در برنامه جشنواره به عنوان نخستین نمایش جهانی معرفی شد.
به گزارش روزنامه شرق نفرین توقیف یک کمدی مخوف و بدون مجوز است. امیریوسفی پس از تحمل ۲۹ سال توقیف در ۲۳ سال فیلمسازی، این بار تصمیم گرفت بدون مجوز این فیلم را بسازد. به گزارش روزنامه شرق نفرین توقیف در فضای گروتسک و کمدی سیاه همیشگی امیریوسفی است و در کنار درگیری موجودی عجیب با وقایع بعد از انقلاب ۵۷، نگاهی دراماتیک هم به وقایع تلخ دیماه ۱۴۰۴ دارد که برای اولین بار در یک فیلم سینمایی به صراحت ثبت شده است مثل همان کاری که امیریوسفی برای اولین بار در سال ۱۳۹۱ با فیلم آشغالهای دوست داشتنی انجام داد و وقایع و اعتراضات سال ۸۸ را ثبت سینمایی کرد.

فعالیت ادبی

امیریوسفی مجموعه‌داستانی با عنوان هیولا نوشته است. بر اساس گزارش ایران‌وایر، این مجموعه با مجوز چاپ توسط نشر چشمه در سال ۱۴۰۳ چاپ شد، اما پس از چاپ و هنگام اقدام برای توزیع، به دستور وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توزیع آن متوقف شد و اعلام شد کتاب به بررسی دوباره نیاز دارد. این مجموعه شامل هشت داستان کوتاه است.

فعالیت‌های صنفی و مواضع اجتماعی و سیاسی

محسن امیریوسفی در کنار فیلم‌سازی، یک کنشگر اجتماعی و فعال صنفی است که در صنوف سینمایی و خانه سینما فعالیت مستمر داشته است. او در سال ۱۳۸۹ در انتخابات مجمع عمومی انجمن تهیه‌کننده–کارگردانان سینما به عنوان عضو شورای مرکزی این انجمن انتخاب و دبیر انجمن شد و تا سال ۱۳۹۶ در شورای مرکزی این انجمن حضور داشت.
در سال ۱۳۹۶ او در انتخابات کانون کارگردانان سینمای ایران به عضویت هیئت‌مدیره این کانون درآمد و پس از آن با رأی شورای مرکزی، ریاست کانون کارگردانان را بر عهده گرفت. کانون کارگردانان در این دوره، ضمن پیگیری مسائل شغلی و معیشتی اعضا، بر احیای حقوق صنفی اعضای خود و استقلال فعالیت‌های صنفی تأکید داشت و در بیانیه‌های مختلف نسبت به مسائل سینما و برخی رویدادهای اجتماعی واکنش نشان داد.
در خرداد ۱۳۹۷ و در مراسمی که به مناسبت درگذشت ناصر ملک‌مطیعی در خانه سینما برگزار شد، امیریوسفی سخنرانی کرد و پیام صوتی بهروز وثوقی برای درگذشت دوست و همکار قدیمی‌اش را از طریق تلفن همراه برای حاضران پخش کرد. یورونیوز گزارش کرد که وثوقی در این پیام به چهل سال دوری خود از ایران اشاره کرده بود. این اتفاق با واکنش برخی رسانه‌های محافظه‌کار و همچنین اظهارنظرهایی درباره حضور و فعالیت بهروز وثوقی همراه شد. پس از آن نامه‌ای با امضای شماری از سینماگران در درخواست برای فراهم‌شدن امکان بازگشت و فعالیت سینمایی وثوقی منتشر شد.
پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸، بیانیه‌ای با عنوان «صدای آبان ۹۸» توسط گروهی از هنرمندان و چهره‌های فرهنگی منتشر شد و نام امیریوسفی نیز در میان امضاکنندگان آن قرار داشت.
در تیر ۱۴۰۰، هم‌زمان با تشدید بحران و تنش‌های آبی در خوزستان، جمعی از هنرمندان و سینماگران از جمله مسعود کیمیایی، کیانوش عیاری، نوید محمدزاده و دیگران در حیاط خانه هنرمندان گرد هم آمدند. امیریوسفی نیز در این برنامه سخنرانی کرد و با اشاره به جایگاه اقتصادی خوزستان گفت: «خوزستان ۱۱۳ سال است که با نفت خود، مادرخرج ایران‌زمین است.»
در خرداد ۱۴۰۱ ساختمان متروپل آبادان فروریخت و پس از آن گروهی از سینماگران بیانیه‌ای با عنوان «تفنگت را زمین بگذار» منتشر کردند. در این بیانیه از نیروهای نظامی و امنیتی خواسته شده بود در برابر معترضان سلاح‌های خود را بر زمین بگذارند. انتشار این متن با احضار و تشکیل پرونده برای شماری از سینماگران همراه شد.
محسن امیریوسفی به دلیل امضای این بیانیه و فعالیت‌های صنفی مرتبط با همکارانش احضار و بازجویی شد. رادیو فردا در سال ۱۴۰۲ گزارش کرد که او در ارتباط با این پرونده به دو سال حبس تعلیقی و پرداخت ۱۵۰ میلیون ریال جریمه نقدی محکوم شده بود.
در فروردین ۱۴۰۲ و پس از درگذشت کیومرث پوراحمد، کانون کارگردانان سینمای ایران بیانیه‌ای منتشر کرد که در مراسم بزرگداشت او در بهشت زهرا خوانده شد. پس از آن گزارش‌هایی درباره احضار امیریوسفی منتشر شد. در ۶ خرداد ۱۴۰۲ نیز گزارش شد که او، در مقام رئیس کانون کارگردانان، به دستور مقام قضایی به دادسرای امنیت اوین احضار و به پرسش‌های مقام قضایی پاسخ داده است.
در مهر ۱۴۰۲ داریوش مهرجویی و همسرش وحیده محمدی‌فر در خانه خود به قتل رسیدند. امیریوسفی در مراسم تشییع آنان پیام کانون کارگردانان سینمای ایران را قرائت کرد. در این پیام ضمن اشاره به وضعیت سینما و یادکرد از کیومرث پوراحمد، از مسئولان خواسته شده بود عامل یا عاملان قتل شناسایی و معرفی شوند و به افکار عمومی پاسخ داده شود.
در سال ۱۴۰۳ او از طرف کانون کارگردانان سینما در انتخابات هیئت‌رئیسه خانه سینما شرکت کرد و پس از انتخاب به هیئت‌رئیسه، نایب‌رئیس هفدهمین دوره هیئت‌رئیسه خانه سینما شد.
در ارتباط با رویدادهای دی ۱۴۰۴ نیز گزارش‌هایی درباره موضع‌گیری هیئت‌رئیسه خانه سینما و پیگیری قضایی منتشر شد. در خرداد ۱۴۰۵، هرانا به نقل از امتداد گزارش کرد که امیریوسفی، تهمینه میلانی، مصطفی کیایی و محسن کیایی با عنوان اتهامی «همکاری با دول متخاصم علیه جمهوری اسلامی» به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار شده‌اند. پس از انتشار این خبر، رسانه وابسته به قوه قضائیه اصل این احضار را تکذیب کرد و گزارش‌های بعدی هر دو روایت را منعکس کردند.
در ۷ مهر ۱۴۰۵، امیریوسفی در پی تماس وزارت اطلاعات به حراست دادسرای ارشاد تهران احضار شد. به گزارش «ایران امروز» به نقل از امتداد، موضوع این احضار فیلم «نفرین توقیف» بود و تا زمان انتشار خبر، جزئیاتی درباره نتیجه مراجعه، تشکیل پرونده یا عنوان اتهامی احتمالی او منتشر نشده بود.
امیریوسفی از شخصیت «آقا اسفندیار»، شخصیت اصلی خواب تلخ، در نوشته‌های طنز اجتماعی، سینمایی و سیاسی خود نیز استفاده کرده است. نمونه‌هایی از نوشته‌های او از زبان این شخصیت در رسانه‌ها منتشر شده‌اند.

فیلم‌های کوتاه

نادر، فرزند شمشیر (۱۳۷۶)

فیلم کوتاه؛ اقتباس بر اساس داستان «شمشیر» نوشته فرانتس کافکا.
حضور در جشنواره فیلم فجر ـ ۱۳۷۶.
پدر و پسر (۱۳۷۷)

فیلم کوتاه داستانی.
جایزه اول جشنواره ابنزه اتریش ـ ۲۰۰۰.
دست‌های سنگی (۱۳۷۹)

فیلم کوتاه مستند ـ داستانی.
جایزه بزرگ جشنواره اوبان فرانسه ـ ۲۰۰۰.
جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره اکس‌آن‌پرووانس ـ ۲۰۰۱.
جایزه بهترین فیلم کوتاه جشنواره فیلم حقیقت یزد ـ ۱۳۷۹.
حضور در جشنواره کلرمونت، فرانسه.
حضور در جشنواره تامپره، فنلاند.
حضور در جشنواره سن‌پترزبورگ، روسیه.
حضور در جشنواره گنت، بلژیک.
حضور در جشنواره سائوپائولو.
حضور در جشنواره گوتبرگ، سوئد.
کاروان (۱۳۸۰)

مستند کوتاه.
جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم کوتاه تهران ـ ۱۳۸۱.
جایزه بهترین فیلم مستند جشنواره یادگار ـ ۱۳۸۲.
جایزه بهترین تدوین جشنواره یادگار ـ ۱۳۸۲.
جایزه بهترین نگارش متن مستند جشنواره یادگار ـ ۱۳۸۲.

خواب تلخ

امیریوسفی در فیلم سینمایی خواب تلخ نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده و تدوینگر بود. این فیلم در سال ۱۳۸۲ ساخته شد.
جوایز و افتخارات:

جایزه ویژه بخش دوربین طلایی (Caméra d'Or – Special Distinction) جشنواره کن ـ ۲۰۰۴.
جایزه نگاه جوان در جشنواره کن ـ ۲۰۰۴.
جایزه اسکندر طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم تسالونیکی، یونان ـ ۲۰۰۴.
جایزه تماشاگران جشنواره تسالونیکی، یونان ـ ۲۰۰۴.
جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره مار دل پلاتا، آرژانتین ـ ۲۰۰۵.
جایزه فیپرشی (فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم)، جشنواره ژنو سوئیس ـ ۲۰۰۴.
جایزه داوران جوان جشنواره توت اکران سوئیس ـ ۲۰۰۴.
جایزه پخش جهانی جشنواره توت اکران سوئیس ـ ۲۰۰۴.
جایزه جهانی کلیسای کاتولیک (SIGNIS)، جشنواره اوپن داک بلژیک ـ ۲۰۰۵.
جایزه منتقدان جشنواره والدیویا، شیلی ـ ۲۰۰۵.
سیمرغ بلورین بهترین آنونس جشنواره فیلم فجر ـ ۱۳۹۴.
خواب تلخ در بیش از ۴۰ جشنواره بین‌المللی حضور داشت. از جمله حضورهای جشنواره‌ای گزارش‌شده برای فیلم:

جشنواره مونترال، کانادا ـ ۲۰۰۴.
جشنواره شیکاگو، آمریکا ـ ۲۰۰۴.
جشنواره لس‌آنجلس، آمریکا ـ ۲۰۰۵.
جشنواره لندن (مدیا آرت)، انگلستان ـ ۲۰۰۵.
جشنواره نانت، فرانسه ـ ۲۰۰۴.
جشنواره ادینبورگ، اسکاتلند ـ ۲۰۰۴.
جشنواره هامبورگ، آلمان ـ ۲۰۰۴.
جشنواره والادولید، اسپانیا ـ ۲۰۰۴.
جشنواره فلاندرز، بلژیک ـ ۲۰۰۴.
جشنواره مونس، بلژیک ـ ۲۰۰۵.
جشنواره آدلاید، استرالیا ـ ۲۰۰۵.
جشنواره ملبورن، استرالیا ـ ۲۰۰۵.
جشنواره گوتبرگ، سوئد ـ ۲۰۰۵.
جشنواره استانبول، ترکیه ـ ۲۰۰۵.
جشنواره دبی ـ ۲۰۰۴.
جشنواره فیلم فجر ـ ۱۳۸۳.
جشنواره کبک، کانادا.
جشنواره ادمونتون، کانادا.
جشنواره کلیولند، آمریکا.
جشنواره اسکندریه، مصر.
جشنواره زاگرب، کرواسی.
جشنواره مینیاپولیس، آمریکا.
جشنواره جنجو، کره جنوبی.
آرت‌ایست، نیویورک.
جشنواره انکوریج، آلاسکا.
خواب تلخ در سال ۲۰۰۵ در سینماهای فرانسه نیز اکران شد.

آتشکار

امیریوسفی نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم سینمایی آتشکار، این نسخهٔ الفبا، بود.

جایزه «نوآوری در سینما» از جشنواره جهانی فیلم مونترال، کانادا ـ ۲۰۰۹.
سیمرغ بلورین بهترین آنونس از جشنواره فیلم فجر ـ ۱۳۸۹.

خانه من

امیریوسفی نویسنده، کارگردان و مجری طرح مستند بلند خانه من بود.

جایزه بهترین مستند برتر سال ۱۳۹۰ به انتخاب منتقدان و کارشناسان مستند.

کهریزک، چهار نگاه

امیریوسفی به همراه پیروز کلانتری تهیه‌کننده مستند بلند کهریزک، چهار نگاه بود و اپیزود «هملت در کهریزک» را کارگردانی کرد. دیگر کارگردانان این مستند رخشان بنی‌اعتماد، پیروز کلانتری و بهمن کیارستمی بودند.

نامزد بهترین کارگردانی برای اپیزود «هملت در کهریزک» در جشنواره فیلم فجر ـ ۱۳۹۰.
سیمرغ بلورین بهترین تدوین برای اپیزود «هملت در کهریزک» در جشنواره فیلم فجر ـ ۱۳۹۰.
جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم دبی ـ ۲۰۱۲.

آشغال‌های دوست‌داشتنی

امیریوسفی نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم سینمایی آشغال‌های دوست‌داشتنی، این نسخهٔ الفبا، بود.

تندیس بهترین فیلمنامه از جشن خانه سینما ـ ۱۳۹۸.

آشغال‌های دوست‌داشتنی اصل

نسخه‌ای دیگر از فیلم با عنوان آشغال‌های دوست‌داشتنی اصل و با حضور بهروز وثوقی ساخته شد. خبر وجود این نسخه در سال ۱۳۹۸ اعلام شد.

نفرین توقیف

نفرین توقیف (The Banning Curse) فیلمی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی محسن امیریوسفی است. این فیلم این نسخهٔ الفبا/۲۰۲۶ است.
این فیلم برای نخستین نمایش جهانی در هفتادمین دوره جشنواره فیلم لندن انتخاب شد. بر اساس برنامه رسمی BFI، فیلم در هفتادمین جشنواره فیلم لندن قرار گرفت و به عنوان نخستین نمایش جهانی معرفی شد..

منابع تکمیلی

«Mohsen Amiryoussefi»، Festival de Cannes.
«Full programme announced for 70th BFI London Film Festival»، BFI.
«Official Competition films announced for 70th BFI London Film Festival»، BFI.
«قتل مهرجویی و محمدی‌فر؛ سینماگران شفافیت خواستند»، رادیو فردا.
«احضار چهار سینماگر ایرانی به اتهام همکاری با دول متخاصم»، ایران‌وایر.
«مراسم تشییع ناصر ملک‌مطیعی»، یورونیوز فارسی.

«هشت فیلمی که به دستور مجلس ممنوع شده‌اند»، رادیو فردا.
«سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر؛ فیلم‌ها و رویدادهای بحث‌انگیز»، یورونیوز فارسی.
«سی و سومین جشنواره فیلم فجر و سیاست حذف فیلم‌ها»، ایران‌وایر.
«آشغال‌های دوست‌داشتنی؛ از انتخابات سال ۸۸ تا بازی بهروز وثوقی»، رادیو فردا.
«قدغن‌های دوست‌داشتنی اصل»، آسو.
«آشغال‌های دوست‌داشتنی در توقیف فارابی یا سازمان سینمایی؟»، هنرآنلاین.