روزنامهنگاری
فعالیت روزنامهنگاری را در سالهای انتهایی دههٔ ۱۳۴۰ با فرستادن مطالبی برای مجلاتی نظیر رودکی و نامهٔ پژوهشکده و روزنامهٔ آیندگان آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۵۵ به تحریریهٔ روزنامهٔ آیندگان پیوست، و به فاصلهٔ کوتاهی، ویراستار صفحهٔ فرهنگیاش شد. در آن سالها معتقد بود شیوهٔ مطلوبش دوسال زندگی در فرنگ و دوسال در ایران است. با این حال، زمستان ۵۷ پس از اقامتی نه چندان طولانی به ایران بازگشت. بلافاصله به عنوان یکی از اعضای شورای سردبیری آیندگان به ادامهٔ کار مطبوعاتی بازگشت و تا پایان کار روزنامهٔ آیندگان تقریباً تمام سرمقالهها به قلم او به چاپ رسید. روزنامهٔ آیندگان در روز ۱۶ مرداد ۱۳۵۸ توقیف شد، و محمد قائد به همراه تنی چند از فعالان مطبوعات دستگیر و راهی زندان شدند. شرحی مبسوط از آنچه در دوران حبس بر وی و دیگران گذشته را در مقالهای با عنوان «هتل، ایام محبس در کنار اهل قشون» نگاشته است. کمی پس از آزادی، به دعوت احمد شاملو و جهت همکاری، به هفته نامه کتاب جمعه پیوست، مطالبش با امضای م. مراد، در ابتدای مجله چاپ میشد و به نوعی حکم سرمقاله داشت.
گذراندن دورههای آموزش زبان در انجمن ایران و آمریکا و انجمن ایران و انگلیس، در دوران پیش از ورود به دانشگاه و سپس تحصیل در دانشگاه شیراز و گذراندن اغلب دروس به زبان انگلیسی و با حضور جمعی از استادان آمریکایی و ایرانی، مهارت و دانش زبان انگلیسیاش را به سطحی قابل قبول رساند، و سبب شد از او برای نوشتن مطالبی در بخش انگلیسی ماهنامههای صنعت حملونقل و فیلم دعوت شود. قائد برای چند سال دبیری بخش انگلیسی و ویراستاری مجلهٔ صنعت حملونقل را عهدهدار شد.
در دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰، قائد به همکاری با نشریات مستقلی همچون جامعه سالم، آدینه، ماهنامه فیلم و صنعت حملونقل پرداخت تا آنکه در ۱۳۷۷ توانست صاحبامتیازی ماهنامه آموزشی فرهنگی «لوح» را به دست آورد. پانزده شماره از نشریه لوح به سردبیری قائد از تیر ۱۳۷۷ تا مهر ۱۳۸۲ منتشر گردید و پس از آن، وی از ادامه انتشار لوح به دلایل نامعلوم خودداری ورزید و صرفاً به همکاری منظم با ماهنامهٔ تخصصی گردشگری سفر به عنوان سرمقالهنویس ادامه داد. از جمله مطالب نشریه لوح میتوان به مجموعهٔ «دربارهٔ انقلاب فرهنگی» اشاره کرد، که به بازبینی انتقادی انقلاب فرهنگی ایران از طریق مصاحبه با تعدادی از دستاندرکاران آن همچون عبدالکریم سروش، محمد ملکی، مرتضی مردیها و صادق زیباکلام پرداخته بود.
محمد قائد در سال ۱۳۸۰ به مدت یک سال به عنوان یکی از اعضای هیئت دبیران دوره یازدهم کانون نویسندگان ایران انتخاب گردید.
وبگاه شخصی اش از سال ۱۳۸۵ به این سو، مهمترین مرجع نشر مقالات و نوشتههای اوست.
