کودکی میان آبِرن و مزرعه
ویلیام جیکوب «ویل» کاپی در سال ۱۸۸۴ در آبِرن ایندیانا به دنیا آمد و تابستان‌های کودکی را در مزرعهٔ خانوادگی نزدیک ساوت ویتلی گذراند. راهنمای آرشیو دانشگاه شیکاگو علاقهٔ اولیهٔ او به دنیای جانوران را به همین سال‌ها پیوند می‌دهد؛ علاقه‌ای که بعدها به یکی از سرچشمه‌های اصلی طنز علمی و جانورشناسانهٔ او بدل شد.
دوازده سال در دانشگاه شیکاگو
کاپی در ۱۹۰۲ وارد دانشگاه شیکاگو شد. ادبیات خواند، در تئاتر دانشجویی فعال بود و هم‌زمان برای Chicago Record-Herald و Chicago Daily News گزارش می‌نوشت. در ۱۹۰۷ کارشناسی گرفت، نخستین کتابش Maroon Tales را در ۱۹۱۰ از داستان‌های طنز زندگی دانشگاهی ساخت و سرانجام در ۱۹۱۴، پس از تحویل پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد دربارهٔ نثر الیزابتی، ادامهٔ دکتری را کنار گذاشت.
منتقدی با همزاد خیالی
پس از رفتن به نیویورک، برای تأمین هزینهٔ زندگی تبلیغ‌نویسی کرد و در پایان جنگ جهانی اول مدتی در واحد ترابری موتوری ارتش آمریکا خدمت کرد، بدون آنکه به خارج اعزام شود. از ۱۹۲۴ تا پایان عمر منتقد ثابت New York Herald Tribune بود. ستون هفتگی «Mystery and Adventure» منبع درآمد پایدارش شد و بیش از چهار هزار رمان جنایی را خواند و نقد کرد. او شوخی‌کنان نقدهای پلیسی را به همزاد خیالی‌اش «Oswald Terwilliger» نسبت می‌داد تا خودش ظاهراً به کارهای ادبی «جدی‌تر» برسد.
خانه‌ای به نام «لبهٔ سقوط»
از شلوغی منهتن گریزان بود و در ۱۹۲۱ به کلبه‌ای ساخته‌شده از چوب، قیرگونی و ورق حلبی در جزیرهٔ جونز پناه برد. نام شوخ‌طبعانهٔ آن را Tottering-on-the-brink گذاشت و هشت سال زندگی نیمه‌گوشه‌نشینانه‌ای داشت؛ نگهبانان ساحلی برایش غذا می‌آوردند و گاه او را برای جلسه‌های کاری به ساحل می‌رساندند. تجربهٔ همان کلبه پایهٔ کتاب پرفروش How to Be a Hermit در سال ۱۹۲۹ شد. کاپی ازدواج نکرد و این کتاب زندگی یک «مجرد تأییدشده» را با طنز روایت می‌کند.
از جانوران تا تاریخ جهان
مقاله‌های طنز او ابتدا در مجله‌هایی مانند The New Yorker و Saturday Evening Post منتشر می‌شدند و بعد به کتاب‌هایی چون How to Tell Your Friends from the Apes در ۱۹۳۱، How to Become Extinct در ۱۹۴۱ و How to Attract the Wombat در ۱۹۴۹ راه یافتند. روش او ساده اما پرزحمت بود: هزاران یادداشت و برگهٔ فیش را کنار هم می‌گذاشت تا یک جملهٔ کوتاه و به‌ظاهر بی‌دردسر، هم خنده‌دار و هم بر پایهٔ واقعیت باشد.
پایان زندگی و کتابی که پس از او کامل شد
در سال‌های آخر، کاپی با افسردگی و بیماری مزمن روبه‌رو بود و تهدیدِ اخراج از آپارتمان نیز فشار را بیشتر کرد. او در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۹ با مصرف مرگبار قرص خواب خودکشی کرد. خاکسترش در گورستان Evergreen آبِرن به خاک سپرده شد و تا سال ۱۹۸۵ سنگ قبری نداشت؛ آن سال اهالی محل سنگی با عبارت «American Humorist» برایش برپا کردند.
شانزده سال پژوهش برای «چنین کنند بزرگان»
کاپی بیش از شانزده سال برای The Decline and Fall of Practically Everybody پژوهش کرد و هنگام مرگ به پایان آن نزدیک بود. ویراستار و وصی ادبی‌اش فرد فلدکمپ و همسر او فیلیس، یادداشت‌ها و پیش‌نویس‌ها را سامان دادند و کتاب در ۱۹۵۰ منتشر شد. اثر چهار ماه در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز ماند. در نسخهٔ فارسی، ویل کاپی نویسنده، نجف دریابندری مترجم و بهرام دبیری تصویرگر چاپ نشر کارنامه‌اند.
