نام معیار فارسی و فرانسوی
نام معیار صفحه «ژانپل دوبوآ» و صورت بینالمللی Jean-Paul Dubois است. صورتهای ژان پل دوبوآ، ژان پل دوبوا و Dubois, Jean-Paul همه به همان نویسنده برمیگردند؛ هیچیک نباید نویسندهٔ دومی بسازد.
ژانپل دوبوآJean-Paul Dubois
رماننویس فرانسویFrench Novelistروزنامهنگار و گزارشگرJournalist and Reporterبرندهٔ گنکور ۲۰۱۹Winner of the 2019 Prix Goncourt
ژانپل دوبوآ (Jean-Paul Dubois؛ زادهٔ ۱۹۵۰ در تولوز) رماننویس و روزنامهنگار فرانسوی است. ناشران فرانسویاش تولد در ۱۹۵۰، تولوز و زندگی او در همان شهر را ثبت میکنند؛ BnF نیز هویت او را با صورت Dubois, Jean-Paul (1950-…) از همنامان جدا میکند. Wikidata روز ۲۰ فوریه را هم میآورد، اما چون ناشر و BnF در صفحههای بررسیشده فقط سال را تأیید میکنند، دادهٔ هویتی صفحه عمداً همان ۱۹۵۰ است. گزارش AFP/Métro از خاطرهٔ هشتسالگی او میگوید: پسر فهمید پدرش بیماری قلبی دارد و این آگاهی، با آنکه پدر بیست سال بعد فوت کرد، او را زود با شکنندگی زندگی روبهرو کرد. همان گزارش میگوید چپدستی او را در کودکی مجبور به راستدستی کردند و تا پانزدهسالگی لکنت داشت؛ همین تجربه به عنوان دوم او، Éloge du gaucher dans un monde manchot، پیوندی شخصی میدهد. دوبوآ در آغاز زندگی حرفهای در کارگاهها و عکاسی مبلمان کار کرد و سپس در Sud-Ouest به طور اتفاقی وارد روزنامهنگاری شد؛ ابتدا ورزش و فرهنگ را پوشش داد. بعد در Le Matin de Paris عدالت و سینما را پی گرفت و از ۱۹۸۴ گزارشگر ارشد Le Nouvel Observateur شد. سفرهای گزارشی او در ایالات متحده بعدها به دو کتاب L’Amérique m’inquiète (۱۹۹۶) و Jusque-là tout allait bien en Amérique (۲۰۰۲) تبدیل شدند. اولین رمان ثبتشدهٔ او در BnF، Compte rendu analytique d’un sentiment désordonné، سال ۱۹۸۴ منتشر شد. Éloge du gaucher در ۱۹۸۶ توجه Bernard Pivot را جلب کرد و حضور در Apostrophes نخستین موج شهرتش را ساخت. در دههٔ بعد Kennedy et moi (۱۹۹۶) جایزهٔ France Télévisions را گرفت و بعد با بازی Jean-Pierre Bacri برای سینما اقتباس شد. Une vie française در ۲۰۰۴ هم Prix Femina و هم Prix du roman Fnac را برد؛ پس از آن دوبوآ از روزنامهنگاری تماموقت کناره گرفت. رمانهای Vous plaisantez, monsieur Tanner (۲۰۰۶)، Hommes entre eux (۲۰۰۷)، Les Accommodements raisonnables (۲۰۰۸)، Le Cas Sneijder (۲۰۱۱) و La Succession (۲۰۱۶) جایگاه او را در ادبیات فرانسه تثبیت کردند. او معمولاً یک ماه در سال، در مارس، رمان مینویسد: هشت صفحه در روز، از حدود ده صبح تا سه یا چهار بامداد، با یک ساعت دوچرخهسواری. این شتاب به معنی بیمادگی نیست: میگوید یازده ماه باقیمانده را صرف زندگی، تعمیرکردن، مراقبت از آدمهای محبوب و انباشتن حافظه میکند. او در مصاحبهٔ El País گفت کتاب میسازد چون نمیتواند فیلم بسازد؛ هنگام نوشتن قاب، صحنه و صدای راوی را مثل یک فیلم در ذهن دارد. نام «Paul»، پدران، سوگ، اتومبیل، تصادف، طنز تلخ، آمریکای غریب و مرز تحمل بیعدالتی در آثارش بازمیگردند، اما این تکرار به معنی یکسانبودن رمانها نیست؛ هر بار وضعیت اخلاقی و زیستجهان تازهای میسازند. Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon در ۲۰۱۹ جایزه گنکور را گرفت. Abrams گزارش میکند که کتاب در فرانسه بیش از نیممیلیون نسخه فروخت و حقوقش به بیش از بیست کشور رفت. عنوان انگلیسی رسمی Not Everybody Lives the Same Way است، نه برگردان حدسی دیگر. این عنوان به نسخهٔ انگلیسی با ترجمهٔ David Homel تعلق دارد و نقش مترجم فارسی را تغییر نمیدهد. نسخهٔ مرتبط آلفبا «همه انسانها مثل هم زندگی نمیکنند»، ترجمهٔ صدف محسنی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، ۲۵۶ صفحه، چاپ ۱۳۹۹/۲۰۲۰ و شابک 9786002535856 است. دوبوآ فقط نویسنده و محسنی فقط مترجم این چاپ فارسی است. گزارش ۲۰۱۹ AFP/Métro میگوید دوبوآ آن زمان با همسر دوم کبکیاش در خانهٔ خانوادگی تولوز زندگی میکرد و دو فرزند داشت؛ نامها، تاریخ ازدواج و جزئیات فعلی در منابع بررسیشده قابلاتکا نیست، پس صفحه از حدسزدن نام همسر یا فرزندان، والدین یا خواهر و برادر خودداری میکند. ناشر فعلی او را زنده و ساکن تولوز معرفی میکند و L’Origine des larmes در ۲۰۲۴ به کارنامهاش افزوده شد؛ هیچ گزارش معتبری از درگذشت او یافت نشد. پرترهٔ صفحه قابی از ویدئوی librairie mollat در ۳ اوت ۲۰۱۶ است که Wikimedia Commons با مجوز CC BY 3.0 منتشر کرده؛ سازنده، منبع و مجوز در کنار تصویر پیوند میخورند.
Jean-Paul Dubois, born in Toulouse in 1950, is a French novelist and journalist. His French publishers identify 1950 and Toulouse and say that he lives in the same city; the BnF authority heading Dubois, Jean-Paul (1950-…) separates him from namesakes. Wikidata gives 20 February, but because the reviewed publisher and BnF pages confirm only the year, this profile deliberately limits its identity data to 1950. An AFP/Métro profile reports that at eight he learned that his father had a serious heart condition. His father lived another twenty years, but the news gave the child an early awareness of life’s fragility. The same report says that forced conversion from left-handedness contributed to a stammer lasting until fifteen, a personal context for Éloge du gaucher dans un monde manchot. After early work on building sites and photographing furniture, Dubois entered journalism at Sud-Ouest, initially covering sport and culture. He moved to Le Matin de Paris for justice and cinema, then became a senior reporter at Le Nouvel Observateur in 1984. His reporting journeys through the United States later became L’Amérique m’inquiète (1996) and Jusque-là tout allait bien en Amérique (2002). The BnF records Compte rendu analytique d’un sentiment désordonné in 1984 as the beginning of his established book chronology. Éloge du gaucher in 1986 drew Bernard Pivot’s attention and an appearance on Apostrophes. Kennedy et moi won the Prix France Télévisions in 1996 and was later adapted for film with Jean-Pierre Bacri. Une vie française won both the Prix Femina and the Prix du roman Fnac in 2004; after that success, Dubois left full-time journalism. Vous plaisantez, monsieur Tanner (2006), Hommes entre eux (2007), Les Accommodements raisonnables (2008), Le Cas Sneijder (2011) and La Succession (2016) extended a body of fiction known for combining melancholy, moral anger and dry comedy. Dubois has described an unusual writing ritual: generally one novel during March, eight pages a day from about 10 a.m. until 3 or 4 a.m., interrupted by an hour of cycling. The other eleven months are not empty; he lives, repairs things, cares for people and lets memory collect material. In an El País interview he said that he makes books because he cannot make films, imagining framing, scenes and a narrator’s voice as he writes. Recurrent Pauls, fathers, grief, cars, accidents, strange America, endurance and revolt appear across his novels, but in changing ethical situations rather than as a mechanically repeated plot. Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon won the 2019 Prix Goncourt. Abrams reports sales above half a million copies in France and rights sold in more than twenty countries. Its exact published English title is Not Everybody Lives the Same Way, translated into English by David Homel; that English-edition credit does not alter the Persian edition’s translator. The exact AlefBa-linked edition is «همه انسانها مثل هم زندگی نمیکنند», translated by Sadaf Mohseni, published by بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه / Ketab Parseh in 1399 SH/2020, with 256 pages and ISBN 9786002535856. Dubois is the sole author; Mohseni is the Persian translator only. A 2019 AFP/Métro profile said that Dubois then lived in his Toulouse family home with his second wife, a Québécoise, and had two children. The reviewed sources do not dependably publish their names, the marriage date or current private circumstances, and they do not establish his parents’ names or siblings; this profile therefore does not guess them. Current publisher material presents him as living in Toulouse, and L’Origine des larmes joined his bibliography in 2024; no reliable death report was found. The portrait is a still from a librairie mollat video dated 3 August 2016, reused from Wikimedia Commons under CC BY 3.0 with creator, source and licence visibly linked.
1 کتاب مرتبط در سایت ثبت شده است.
زندگی در یک نگاه
- نام فارسی معیار
ژانپل دوبوآ.
- نام لاتین معیار
Jean-Paul Dubois.
- شکلهای همارز
ژان پل دوبوآ، ژان پل دوبوا، Jean Paul Dubois و Dubois, Jean-Paul.
- مرجع هویتی BnF
Dubois, Jean-Paul (1950-…)؛ شناسه 12016212n.
- سال تولد
۱۹۵۰؛ ناشران فرانسوی و BnF.
- روز و ماه در Wikidata
۲۰ فوریه؛ دادهٔ اصلی صفحه از مرز سال ناشر فراتر نمیرود.
- زادگاه
تولوز، فرانسه.
- محل زندگی عمومی
تولوز در معرفی فعلی ناشر؛ بدون نشانی دقیق.
- ملیت
فرانسوی.
- حرفهها
رماننویس، نویسنده، روزنامهنگار و گزارشگر.
- خبر بیماری پدر
در هشتسالگی شنید؛ پدر بیست سال بعد فوت کرد، بر پایهٔ گزارش AFP/Métro.
- نام پدر
در منابع معتبر بررسیشده احراز نشد.
- نام مادر
در منابع معتبر بررسیشده احراز نشد.
- خواهر و برادر
اطلاعات عمومی قابلاتکا پیدا نشد.
- چپدستی
چپدستی مهارشده در کودکی؛ پیوند شخصی با Éloge du gaucher.
- لکنت
تا حدود پانزدهسالگی، بر پایهٔ پروفایل AFP/Métro.
- همسر
گزارش ۲۰۱۹ از همسر دوم کبکی میگوید؛ نام و وضعیت فعلی احراز نشد.
- فرزندان
دو فرزند در گزارش ۲۰۱۹؛ نامها منتشر نشدهاند.
- تحصیلات
جزئیات مدرک، دانشگاه و تاریخ در منابع اصلی بررسیشده بهقدر کافی احراز نشد.
- کارهای اولیه
کارگاه ساختمانی و عکاسی مبلمان، بر پایهٔ AFP/Métro.
- Sud-Ouest
نخستین ایستگاه روزنامهنگاری؛ گزارش ورزشی و فرهنگی.
- Le Matin de Paris
گزارش در حوزهٔ عدالت و سینما.
- Le Nouvel Observateur
گزارشگر ارشد از ۱۹۸۴؛ حدود ۲۵ سال سابقه.
- کتاب آمریکا ۱
L’Amérique m’inquiète، ۱۹۹۶.
- کتاب آمریکا ۲
Jusque-là tout allait bien en Amérique، ۲۰۰۲.
- نخستین رمان ثبتشده
Compte rendu analytique d’un sentiment désordonné، ۱۹۸۴.
- شهرت نخستین
Éloge du gaucher، ۱۹۸۶؛ Bernard Pivot و Apostrophes.
- جایزه ۱۹۹۶
Prix France Télévisions برای Kennedy et moi.
- جایزههای ۲۰۰۴
Prix Femina و Prix du roman Fnac برای Une vie française.
- پایان روزنامهنگاری تماموقت
پس از موفقیت Une vie française در ۲۰۰۴.
- روش نوشتن
عمدتاً یک ماه در مارس، روزی هشت صفحه.
- ساعت کار در مارس
حدود ۱۰ صبح تا ۳ یا ۴ بامداد، با یک ساعت دوچرخهسواری.
- صفحهٔ روزانه La Succession
یازده صفحه؛ استثنای روش هشتصفحهای.
- نگاه سینمایی
قاببندی، صحنه و صدای راوی در ذهن هنگام نوشتن.
- نام متداول شخصیتها
Paul؛ هر Paul هویت رمانی جدا دارد.
- مضمونهای بازگشتی
پدر، مرگ، حافظه، اتومبیل، تصادف، طنز تلخ، عدالت و مرز تحمل.
- گنکور
Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon، ۲۰۱۹.
- فروش فرانسه در معرفی Abrams
بیش از نیممیلیون نسخه برای رمان گنکوری.
- حقوق بینالمللی در معرفی Abrams
بیش از ۲۰ کشور.
- عنوان فرانسوی رمان مرتبط
Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon.
- عنوان انگلیسی رسمی
Not Everybody Lives the Same Way.
- مترجم نسخهٔ انگلیسی
David Homel؛ نه مترجم چاپ فارسی.
- کتاب مرتبط آلفبا
همه انسانها مثل هم زندگی نمیکنند.
- نقش در کتاب مرتبط
فقط نویسنده / author.
- مترجم نسخهٔ فارسی
- ناشر نسخهٔ فارسی
بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه / Ketab Parseh.
- سال نسخهٔ فارسی
۱۳۹۹ / ۲۰۲۰.
- تعداد صفحهٔ نسخه
۲۵۶ صفحه.
- شابک نسخه
9786002535856.
- اثر بعد از گنکور
L’Origine des larmes، ۲۰۲۴.
- وضعیت زندگی
زنده و فعال در معرفی ناشر؛ گزارش معتبر مرگ پیدا نشد.
- عکاس/سازندهٔ تصویر
librairie mollat.
- تاریخ تصویر
۳ اوت ۲۰۱۶؛ قاب ویدئویی در زمان ۴:۵۵.
- مجوز تصویر
CC BY 3.0؛ نیازمند ذکر سازنده، منبع، مجوز و تغییرات.
- تصاویر کودکی و خانواده
تصویر هویتسنجیشده با مجوز تجاری روشن پیدا نشد؛ تصویر حدسی نمایش داده نمیشود.
سالشمار زندگی و آثار مهم
تولد در تولوز؛ ناشران و BnF سال را تأیید میکنند.
شنیدن خبر بیماری قلبی پدر در هشتسالگی؛ آغاز آگاهی زودهنگام از شکنندگی زندگی.
لکنت کودکی و نوجوانی پس از مهار چپدستی، بر پایهٔ گزارش AFP/Métro.
تجربهٔ مه ۶۸ در هجدهسالگی؛ دورهای که بعدها با شادی و آزادی به یاد آورد.
کار در کارگاهها و عکاسی مبلمان؛ تاریخ دقیق در منبع بررسیشده نیامده است.
پوشش ورزش و فرهنگ در Sud-Ouest، سپس عدالت و سینما در Le Matin de Paris.
پیوستن به Le Nouvel Observateur بهعنوان گزارشگر ارشد؛ انتشار Compte rendu analytique d’un sentiment désordonné.
انتشار Éloge du gaucher dans un monde manchot؛ توجه Bernard Pivot و حضور در Apostrophes.
انتشار Tous les matins je me lève و Maria est morte در رکوردهای BnF.
انتشار Les Poissons me regardent.
انتشار Vous aurez de mes nouvelles.
انتشار Parfois je ris tout seul و Une année sous silence.
انتشار Prends soin de moi و سپس La Vie me fait peur.
Kennedy et moi برندهٔ Prix France Télévisions شد؛ انتشار L’Amérique m’inquiète.
انتشار Je pense à autre chose.
انتشار Si ce livre pouvait me rapprocher de toi؛ دورهٔ پررنگتر روایتهای خانواده و فاصله.
انتشار Jusque-là tout allait bien en Amérique، دومین مجموعهٔ گزارشهای آمریکایی.
Une vie française برندهٔ Prix Femina و Prix du roman Fnac؛ پایان روزنامهنگاری تماموقت.
انتشار Vous plaisantez, monsieur Tanner، کمدی تلخ دربارهٔ تعمیر خانه.
انتشار Hommes entre eux.
انتشار Les Accommodements raisonnables.
انتشار Le Cas Sneijder.
انتشار La Succession؛ پرترهٔ Commons در ۳ اوت همین سال از ویدئوی معرفی آن گرفته شد.
مصاحبهٔ Le Monde روش نوشتن فشرده در مارس، هشت صفحه در روز و ارزش مالکیت بر زمان را ثبت کرد.
دریافت Prix Goncourt برای Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon.
گزارش AFP/Métro از زندگی در خانهٔ خانوادگی، همسر دوم کبکی و دو فرزند؛ نامها منتشر نشد.
انتشار نسخهٔ فارسی مرتبط کتاب پارسه با ترجمهٔ صدف محسنی، ۲۵۶ صفحه و شابک 9786002535856.
مصاحبهٔ El País روش یکماههٔ نوشتن، ذهن سینمایی و انتخاب طرف اخلاقی در رمان را توضیح داد.
انتشار L’Origine des larmes.
تثبیت یک هویت برای املاهای فارسی، نقش نویسنده در نسخهٔ مرتبط و پرترهٔ CC BY 3.0؛ بدون افزودن جزئیات خانوادگی تأییدنشده.
زندگینامه کامل ژانپل دوبوآ
تولد در تولوز؛ مرز دقت تاریخ
ناشران و BnF سال ۱۹۵۰ و شهر تولوز را تأیید میکنند. Wikidata تاریخ ۲۰ فوریه ۱۹۵۰ را ثبت کرده، اما صفحه در دادهٔ اصلی به سالی بسنده میکند که منابع ناشر هم مستقیماً میگویند.
هشتسالگی و آگاهی از مرگ
گزارش AFP/Métro میگوید در هشتسالگی به او گفتند پدرش پس از معاینهٔ قلبی ممکن است هر لحظه بمیرد. پدر در واقع بیست سال دیگر زنده ماند، اما دوبوآ این خبر را آغاز درک همیشگیاش از کوتاهی زندگی میداند.
چپدستی و لکنت
همان پروفایل میگوید چپدستی او را در کودکی مهار کردند و تا پانزدهسالگی لکنت داشت. عنوان Éloge du gaucher dans un monde manchot از همین تجربهٔ بدنی و اجتماعی معنایی فراتر از یک شوخی زبانی میگیرد.
والدین، خواهر و برادر؛ آنچه نمیدانیم
خاطرههایی از پدر و مادر در مصاحههای او هست، اما نام کامل، حرفه و زندگینامهٔ مستند والدین و هویت خواهر یا برادر در منابع معتبر بررسیشده تثبیت نشده است. شخصیتهای پدر و مادر در رمانها سند خانوادگی نویسنده نیستند.
همسر و فرزندان؛ یک عکس زمانی از ۲۰۱۹
گزارش ۲۰۱۹ AFP/Métro نوشت که او حدود بیست سال با همسر دوم کبکیاش زندگی کرده و دو فرزند دارد. این منبع نامها و تاریخ دقیق را نمیدهد و وضعیت امروز را هم تضمین نمیکند؛ صفحه از این مرز فراتر نمیرود.
خانهٔ خانوادگی در تولوز
منبع همان سال او را ساکن خانهای معرفی میکند که به پدر و مادر و پدربزرگ و مادربزرگش تعلق داشته و درختان کهن آن برایش اهمیت عاطفی دارند. این پیوند تولوز با حافظه، استقلال و زمین در برابر سفرهای فراوان او به آمریکا قرار میگیرد.
مه ۱۹۶۸ و آزادی
دوبوآ در هجدهسالگی مه ۱۹۶۸ را تجربه کرد و در مصاحبهٔ Le Point آن دوره را آرام، شاد و طولانیشدن غافلگیرکنندهٔ جوانی توصیف کرد. حساسیت او به سلطه و ارزش مالکیت بر زمان از همین زمینه جدا نیست.
کارهای نخستین پیش از روزنامه
پیش از روزنامهنگاری، در کارگاهها کار کرد و از مبلمان عکس گرفت. این تجربهٔ دستی را میتوان در علاقهٔ بعدیاش به تعمیر، ابزار، ماشین، خانه و شخصیتهایی دید که ارزششان را با دستهایشان میسازند؛ اما این رابطه تفسیر ادبی است، نه ادعای زندگینامهای تازه.
Sud-Ouest؛ ورزش و فرهنگ
او ورودش به Sud-Ouest را اتفاقی میداند. گزارشهای ورزشی و فرهنگی فرصت میدادند خارج از تحریریه زندگی و خانهاش را بسازد. علاقهٔ مادامالعمر به راگبی نیز در گفتوگوهایش بازمیگردد.
Le Matin de Paris؛ عدالت و سینما
در Le Matin de Paris حوزهٔ گزارشی او به عدالت و سینما رسید. بعدها هر دو در رمانها بازگشتند: درگیری آدم عادی با نهاد و قانون، و روایتی که صحنهها را تصویری و با صدای راوی میسازد.
Le Nouvel Observateur و گزارشگری ارشد
در ۱۹۸۴ به Le Nouvel Observateur پیوست و برای حدود بیستوپنج سال از موقعیتها و آدمهای غریب گزارش ساخت. خودش میگوید آن سالها مخزنی یگانه از شخصیتهای رمانی به او دادند، اما صفحه هیچ فرد واقعی را با یک شخصیت بدون مدرک یکی نمیکند.
آمریکایی که نگرانش میکرد
گزارشهای ایالات متحده مادهٔ دو کتاب شدند: L’Amérique m’inquiète در ۱۹۹۶ و Jusque-là tout allait bien en Amérique در ۲۰۰۲. این متنها میان رپرتاژ و داستان حرکت میکنند و نشان میدهند چرا رمانهای او با وجود ریشهٔ تولوزی، افقی فرانسوی-آمریکایی دارند.
۱۹۸۴؛ شروع کتابشناسی مستند
BnF برای Compte rendu analytique d’un sentiment désordonné سال ۱۹۸۴ را ثبت میکند. این کتاب در زمان انتشار توجه گسترده نگرفت، اما سرآغاز کارنامهای شد که در آن رمان، قطعهٔ گزارشی و مشاهدهٔ اجتماعی کنار هم ماندند.
۱۹۸۶؛ چپدست و Bernard Pivot
Éloge du gaucher dans un monde manchot او را به برنامهٔ Apostrophes رساند. توجه Bernard Pivot اولین موج بزرگ دیدهشدن او بود؛ بااینحال دوبوآ خودش گفته پس از آن موفقیت نیز یک دهه افت کرد. مسیرش یک خط بیوقفهٔ پیروزی نبود.
از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴؛ شتاب نوشتن
Tous les matins je me lève و Maria est morte در ۱۹۸۸، Les Poissons me regardent در ۱۹۹۰، Vous aurez de mes nouvelles در ۱۹۹۱، Parfois je ris tout seul و Une année sous silence در ۱۹۹۲، Prends soin de moi در ۱۹۹۳ و La Vie me fait peur در ۱۹۹۴ ایستگاههای دورهٔ پرکار اوند.
۱۹۹۶؛ Kennedy et moi
Kennedy et moi جایزهٔ France Télévisions را برد و بعد برای سینما اقتباس شد. نقشآفرینی Jean-Pierre Bacri به شناختهشدن سینمایی آن کمک کرد، هرچند اثر مکتوب و فیلم دو هویت جدا دارند.
مرز قرن؛ رمانهای بعدی
Je pense à autre chose (۱۹۹۷) و Si ce livre pouvait me rapprocher de toi (۱۹۹۹) دوبوآ را به دورهای رساندند که زندگی خانوادگی، غیاب، فاصلهٔ جغرافیایی و هویت به هم گره میخورند. ناشران این دو عنوان را در معرفی حرفهای او برجسته میکنند.
۲۰۰۴؛ Une vie française و دو جایزه
Une vie française هم Prix Femina و هم Prix du roman Fnac را برد. رمان یک زندگی فرانسوی را در پسزمینهٔ تغییر رئیسجمهوران و جامعه دنبال میکند. این موفقیت امکان داد از روزنامهنگاری تماموقت خارج شود و زمانش را بیشتر در اختیار بگیرد.
از Tanner تا Sneijder
Vous plaisantez, monsieur Tanner (۲۰۰۶) از درگیری با تعمیر خانه طنز میسازد؛ Hommes entre eux (۲۰۰۷) و Les Accommodements raisonnables (۲۰۰۸) به روابط مردان، خانواده و انطباق میپردازند؛ Le Cas Sneijder (۲۰۱۱) با سقوط، داغ و نفرت از زبان مدیریتی روبهرو میشود.
۲۰۱۶؛ La Succession
La Succession با پول، ورزش، میامی، تولوز و میراثی آغشته به مرگ سروکار دارد. دوبوآ برای این کتاب بهجای هشت صفحه، روزی یازده صفحه نوشت. پرترهٔ مجاز همین صفحه از ویدئوی معرفی همین رمان در ۳ اوت ۲۰۱۶ آمده است.
مارس؛ یک ماه نوشتن
دوبوآ معمولاً اول مارس نوشتن رمان را آغاز و تا پایان ماه تمام میکند. از حدود ده صبح تا سه یا چهار بامداد کار میکند، روزی هشت صفحه، و میانش یک ساعت دوچرخه میرود. خودش این روش را عجیب و دشوار میداند، نه نسخهای که به دیگران توصیه کند.
یازده ماه زندگی و انباشت حافظه
وقتی نمینویسد، زندگی میکند، چیزها را تعمیر میکند، از آدمهای محبوبش مراقبت میکند و به هوشیاری حافظه اعتماد میکند. در مارس چهار یا پنج ایدهٔ قوی و انباری از بو، صدا، محبت، غم و آدمها را به متن میبرد.
نوشتن مثل فیلمساختن
در El País گفت کتاب مینویسد چون نمیتواند فیلم بسازد. هنگام نوشتن، قاببندی، صحنه و صدای راوی را در ذهن دارد. این توضیح به آرامی ظاهری نثر و شفافیت صحنهها کمک میکند، بیآنکه رمان را به فیلمنامه تقلیل دهد.
آدمهای واقعی، شخصیتهای ترکیبی
دوبوآ میگوید تخیل جدا از خاطره کم دارد و برای ساختن شخصیت به آدمهایی که دوست دارد یا در گزارشگری دیده تکیه میکند. پل هانسن از یک سرایدار واقعی و بخشنده جرقه گرفت، اما رمان زندگینامهٔ آن فرد نیست.
Paul؛ نامی که بازمیگردد
راوی یا شخصیت مرکزی بسیاری از رمانهایش Paul نام دارد. این نام پیوستگی عاطفی میسازد، اما Paul Blick، Paul Sneijder، Paul Katrakilis و Paul Hansen یک نفر نیستند. هرکدام در خانواده، حرفه و بحرانی جدا زندگی میکند.
پدران، سوگ و مردگان
پدر، مرگ، فقدان و مردگانی که در حافظه زنده میمانند، در آثار او تکرار میشوند. او در مصاحبه گفت نمیتوان مردگان را از زندگی پاک کرد. این دیدگاه در رمان گنکوری او به گفتوگوی پل با ازدسترفتگان شکل میدهد.
طنز تلخ و طرف اخلاقی
نثر او سوگ را با شوخی خشک و موقعیتهای بورلسک همراه میکند. در El País گفت وقتی رمان مینویسد طرفش را انتخاب میکند: میان صاحبان قدرت و آنانی که قدرت کمتری دارند، روایت بیطرف نمیماند.
گنکور ۲۰۱۹
آکادمی گنکور Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon را برندهٔ سال ۲۰۱۹ ثبت کرد. رمان از زندان و حافظهٔ پل هانسن به خانواده، کار، عشق، سوگ و خشم بازمیگردد؛ جایزه نقش نویسنده و مترجمان نسخههای مختلف را در هم حل نمیکند.
نیممیلیون نسخه و بیش از بیست کشور
Abrams در معرفی رسمی نویسنده گزارش میکند کتاب در فرانسه بیش از نیممیلیون نسخه فروخت و حقوق انتشارش به بیش از بیست کشور رفت. این داده به انتشار همان اثر مربوط است، نه ادعایی کلی دربارهٔ فروش تمام کتابهای او.
عنوان انگلیسی رسمی
Not Everybody Lives the Same Way نام چاپشدهٔ انگلیسی است، نه ترجمهٔ تبلیغاتی آلفبا. David Homel مترجم آن نسخهٔ انگلیسی است؛ نسخهٔ فارسی مترجم خودش، صدف محسنی، را دارد.
نسخهٔ دقیق مرتبط با آلفبا
«همه انسانها مثل هم زندگی نمیکنند» در این صفحه همان چاپ فارسی ۲۵۶ صفحهای بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، سال ۱۳۹۹/۲۰۲۰، شابک 9786002535856 و ترجمهٔ صدف محسنی است. ناشر، شابک و تعداد صفحهٔ نسخهٔ انگلیسی جایگزین این مشخصات نمیشوند.
۲۰۲۴؛ L’Origine des larmes
این رمان تازه دوباره به Paul، پدر، خشم، مرگ و روایتی تیره با رگههای کمیک بازگشت. صفحهٔ ناشر این عنوان را در فهرست آثار موجود در چاپهای Points هم نشان میدهد.
وضعیت زندگی؛ بدون سرنوشت ساختگی
معرفی فعلی ناشر او را ساکن تولوز میداند و اثر تازهاش در ۲۰۲۴ منتشر شد. هیچ گزارش معتبر درگذشتی پیدا نشد؛ بنابراین تاریخ یا علت فوتی وجود ندارد و جزئیات سلامت یا زندگی خصوصی امروز هم از کارنامهٔ ادبی استنباط نمیشود.
پرتره و مجوز
تصویر قابی از ویدئوی librairie mollat در ۳ اوت ۲۰۱۶ و زمان ۴:۵۵ است. Wikimedia Commons سازنده را librairie mollat، منبع را ویدئوی La succession و مجوز را CC BY 3.0 ثبت میکند. این اعتبار، منبع و مجوز کنار عکس پیوند میخورند.
Canonical identity and date boundary — English
The profile joins ژانپل دوبوآ, ژان پل دوبوا and Jean-Paul Dubois to one person. Publishers and the BnF confirm Toulouse and 1950. Wikidata gives 20 February, but the primary profile data stays at year precision because that is what the reviewed publisher and national-library pages directly support.
Childhood, handedness and family evidence — English
An AFP/Métro profile links his early awareness of death to learning at eight that his father had a serious heart condition; his father lived another twenty years. It also reports that forced right-handedness contributed to a stammer until fifteen. The same 2019 profile reports a second wife from Quebec and two children, but supplies no names or stable current private chronology. No dependable reviewed source establishes his parents’ names or siblings.
From manual work to journalism — English
Before newspapers, Dubois worked on building sites and photographed furniture. At Sud-Ouest he covered sport and culture, at Le Matin de Paris justice and cinema, and from 1984 he was a senior reporter at Le Nouvel Observateur. His American reporting later became two books, in 1996 and 2002.
The first books and the Pivot breakthrough — English
The BnF records Compte rendu analytique d’un sentiment désordonné in 1984 and Éloge du gaucher in 1986. Bernard Pivot’s attention and Apostrophes brought the second book a first surge of recognition, though Dubois remembers that success as followed by a long quieter period rather than an uninterrupted ascent.
Kennedy et moi and Une vie française — English
Kennedy et moi received the Prix France Télévisions in 1996 and later reached cinema. Une vie française won the Prix Femina and Prix du roman Fnac in 2004. The second success made it possible for Dubois to leave full-time journalism and protect the control of time that he treats as central to freedom.
A month of writing, eleven months of living — English
His method is unusually compressed: generally eight pages a day throughout March, from late morning until three or four at night, with an hour of cycling. He describes the remaining months as life rather than idleness—repairing, caring, watching and allowing memory to store material for the next concentrated draft.
Fiction imagined as cinema — English
Dubois told El País that he writes books because he cannot make films. He imagines framing, scenes and a voice-over as the novel moves. Real people may supply a first spark—Paul Hansen began with a generous building superintendent Dubois knew—but the result is fiction rather than a disguised factual biography.
Recurrent Pauls and ethical choices — English
Many protagonists are named Paul, and fathers, cars, accidents, grief, strange American episodes and institutional cruelty recur. The repetition creates a recognisable moral and emotional universe; it does not make Paul Blick, Paul Sneijder, Paul Katrakilis and Paul Hansen the same character.
Goncourt and international publication — English
The Académie Goncourt lists Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon as its 2019 winner. Abrams reports more than half a million French sales and rights in more than twenty countries. The published English title is Not Everybody Lives the Same Way, translated by David Homel.
The exact Persian edition — English
The AlefBa-linked book is «همه انسانها مثل هم زندگی نمیکنند», the Ketab Parseh Persian paperback translated by Sadaf Mohseni, published in 1399 SH/2020 with 256 pages and ISBN 9786002535856. Jean-Paul Dubois is the author; Sadaf Mohseni is the Persian translator. David Homel belongs only to the published English edition.
Latest documented work and living status — English
L’Origine des larmes appeared in 2024 and current publisher material presents Dubois as living in Toulouse. No reliable death report was found. This profile therefore records no death date or cause and does not turn silence about present private circumstances into invented biography.
Portrait and reusable licence — English
The portrait is a 3 August 2016 still from librairie mollat’s La succession video at 4:55. Wikimedia Commons provides the source and licences it under CC BY 3.0. AlefBa keeps the creator credit, file page and licence link visible and makes only responsive display-size changes.
کتابهای مرتبط با ژانپل دوبوآ
همه انسانها مثل هم زندگی نمیکنند
منابع و اعتبار تصاویر
- Éditions Points: زادهٔ ۱۹۵۰ در تولوز، محل زندگی، Femina، Goncourt، کتابهای آمریکا و فهرست آثار
- Éditions du Seuil: مسیر Sud-Ouest، Le Matin de Paris، Nouvel Observateur، آثار و جوایز
- BnF: رکورد مرجع Dubois, Jean-Paul (1950-…) و کتابشناسی تاریخدار
- Académie Goncourt: ثبت Jean-Paul Dubois و Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon بهعنوان برندهٔ ۲۰۱۹
- Abrams: معرفی Jean-Paul Dubois، تولوز، گنکور، فروش بیش از نیممیلیون و حقوق بیش از بیست کشور
- Abrams/The Overlook Press: عنوان رسمی Not Everybody Lives the Same Way و ترجمهٔ David Homel
- Le Point، ۴ نوامبر ۲۰۱۹: مصاحبه دربارهٔ پل هانسن، یک ماه نوشتن، حافظه، پدر، مردگان، مه ۶۸ و روزنامهنگاری
- Le Monde، ۳ فوریه ۲۰۱۷: روش نوشتن در مارس، هشت صفحه در روز، ساعتهای کار و مالکیت بر زمان
- El País، ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰: یک ماه نوشتن، سینما در ذهن، آزادی، گزارشگری و طرف اخلاقی رمان
- AFP/Métro، ۴ نوامبر ۲۰۱۹: کودکی، بیماری پدر، چپدستی، لکنت، کارهای اولیه، روزنامهنگاری، همسر و دو فرزند
- Wikidata Q773042: هویت، تاریخ ۲۰ فوریه ۱۹۵۰، تولوز، BnF، VIAF و تصویر Commons؛ تاریخ دقیق با مرز منبع بیان میشود
- Wikimedia Commons: Jean-Paul Dubois (2016) - 2.png؛ هویت، librairie mollat، ویدئوی منبع، تاریخ، زمان قاب و CC BY 3.0
- Creative Commons: متن مجوز Attribution 3.0 Unported
- Mahdro: رکورد شابکمحور چاپ فارسی؛ عنوان، نویسنده، مترجم، ناشر، سال، صفحه و ISBN
- Taaghche: عنوان فارسی، ژانپل دوبوآ بهعنوان نویسنده و صدف محسنی بهعنوان مترجم
- WorldCat: رکورد اثر فرانسوی Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon، Éditions de l’Olivier، ۲۰۱۹