نقاشی با نور: گفت‌وگو با ایران درودی درباره نیما، شاملو، اخوان، فروغ و سپهری | مهدی مظفری ساوجی

«نقاشی با نور» مجموعهٔ گفت‌وگوهای مهدی مظفری ساوجی (Mehdi Mozafari Savoji) با ایران درّودی (Iran Darroudi) دربارهٔ پنج شاعر نوگرای ایران است: نیما یوشیج (Nima Yushij)، احمد شاملو (Ahmad Shamlou)، مهدی اخوان ثالث (Mehdi Akhavan-Sales)، فروغ فرخزاد (Forough Farrokhzad) و سهراب سپهری (Sohrab Sepehri). گفت‌وگوها در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۴ انجام شده‌اند و بخش دوم پروژهٔ بلند گفت‌وگوی مظفری ساوجی با درّودی به شمار می‌آیند. کتاب نه یک زندگی‌نامهٔ عمومی از نقاش و نه آموزش تکنیک نقاشی است؛ ثبت مواجههٔ یک هنرمند تجسمی با شعر معاصر و خاطرات او از چهره‌هایی است که بعضی را از نزدیک می‌شناخت. درّودی توضیح می‌دهد چگونه با همان حساسیتی که رنگ، نور و ترکیب‌بندی را می‌بیند، موسیقی و تصویر یک شعر را دریافت می‌کند. خاطرات شخصی او بحث ادبی را زنده می‌کنند: از دوستی با خسرو گلسرخی و شنیدن خبر اعدامش در فرانسه تا برخورد با سهراب سپهری در همان روز، و از رابطهٔ فرهنگی‌اش با شاملو ــ که شعر «اشارتی» را به او تقدیم کرد ــ تا برداشت‌هایش از تنهایی فروغ، معماری شعر اخوان و جایگاه نیما در دگرگونی شعر فارسی. حاصل، تاریخ شفاهی کوچکی در نقطهٔ تلاقی نقاشی و شعر است؛ روایتی که داوری‌های صریح، خاطره، معاشرت هنری و تأمل دربارهٔ آفرینش را کنار هم می‌نشاند. خواننده از خلال آن فقط دربارهٔ پنج شاعر اطلاعات نمی‌گیرد، بلکه می‌بیند یک نقاش چگونه شعر را با حس، رنگ، فضا و تجربهٔ زیسته می‌خواند.

مشخصات کتاب | Book Details

Painting with Light collects conversations conducted by Mehdi Mozafari Savoji with Iran Darroudi about five major innovators in modern Persian poetry: Nima Yushij, Ahmad Shamlou, Mehdi Akhavan-Sales, Forough Farrokhzad and Sohrab Sepehri. Recorded between 2002 and 2016, the interviews form the second part of Mozafari Savoji’s extended dialogue project with Darroudi. The book is neither a general biography of the painter nor a guide to painting technique. It records a visual artist’s encounter with modern poetry and her memories of figures she sometimes knew personally. Darroudi explains how the sensitivity with which she reads colour, light and composition also shapes her response to a poem’s music and imagery. Personal recollection gives the literary discussion urgency: she remembers her friendship with Khosrow Golsorkhi, hearing of his execution while she was in France and encountering Sohrab Sepehri later that day; she also reflects on her cultural connection with Shamlou, who dedicated the poem Esharati to her, and on Forough’s solitude, Akhavan’s poetic architecture and Nima’s place in the transformation of Persian verse. The result is a compact oral history at the meeting point of painting and poetry, bringing candid judgement, memory, artistic companionship and reflection on creative work into the same conversation. Readers learn not only about five poets but also how a painter reads poetry through sensation, colour, space and lived experience.