کتاب” بابای دارا , بابای نادار ” یکی از پرفروش ترین کتاب های مدیریتی چند سال اخیر است. نوسندگان کتاب، روش های آموزشی مدارس را برای عصر حاضر مناسب و کافی نمی دانند و معتقدند که” مدرسه ها کارمند پرورند و نه کارآفرین پرور “ آموزش هایی که برای عصر سازمان های بزرگ و بوروکراتیک مناسب بود، دیگر جواب گوی نیازهای سازمان های پیچیده، شبکه ای و مبتنی بر دانش امروز نمی باشند و در واقع فرزندان ما را برای دنیایی تربیت می کنند که دیگر وجود ندارد.
پیام اصلی کتاب این است که :

من دو بابا داشتم، یکی دارا و دیگری نادار. یکی بسیار درس خوانده و زیرک بود، مدرک دکترا داشت و دوره چهار ساله کارشناسی را دو ساله گذرانده بود. از سه دانشگاه مدرک معتبر استانفورد، شیکاکو و نورث وسترن با استفاده از بورس کامل مدرک عالی گرفته بود. بابای دیگر هرگز نتوانسته بود کلاس هشتم را هم به پایان برساند.

هر دو مرد سخت کوش و در کار و زندگی خود پیروز بودند. درآمد هر دو نفر رضایت بخش بود. ولی یکی از آنان در زمینه مالی پیوسته مشکل داشت. بابای دیگر از ثروتمندترین مردان ایالت هاوایی شد. یک