این اثر یک نمایشنامه با محوریت حافظه، هویت و روابط انسانی است. شخصیت اصلی نمایش مردی است که با فراموشی و گسست‌های ذهنی روبه‌روست و تلاش می‌کند گذشته و پیوندهای ازدست‌رفته‌اش را بازیابد. دیالوگ‌ها و موقعیت‌ها به‌صورت مینیمال و تأمل‌برانگیز طراحی شده‌اند. «فراموشی» نمایشی درون‌نگر درباره شکنندگی ذهن و تأثیر زمان بر انسان است.

This work is a play centered on memory, identity, and human relationships. The main character is a man facing forgetfulness and mental disconnection, attempting to recover his past and lost connections. Through minimal yet thoughtful dialogue and situations, the play explores inner conflict. Forgetting is an introspective drama about the fragility of the human mind and the passage of time.