چهارمین رُمان «سلمان رشدی» است؛ این کتاب جنجال‌برانگیز، برای نویسنده‌اش، جایزه «وایت‌برد» را به ارمغان آورد، در همین سال کتاب به فهرست نهائی جایزه «بوکر» نیز راه یافت.

کتاب «آیات شیطانی» نوشته‌ی سلمان رشدی، یکی از جنجالی‌ترین آثار ادبیات معاصر است که به دلیل موضوعات و مفاهیمی که در آن بررسی می‌شود، واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخته است. این رمان داستان دو شخصیت هندی، گیبریل فریشته و سلیمان رشدی را دنبال می‌کند که پس از یک حادثه‌ی هوایی در انگلستان به زندگی می‌افتند و درگیر ماجراهایی فراواقعی می‌شوند. اثر حول محور مفاهیمی چون ایمان، شک و تعارضات فرهنگی می‌چرخد و با استفاده از سبک رئالیسم جادویی، به بررسی موضوعات پیچیده‌ی اخلاقی و فلسفی می‌پردازد.

این کتاب برای اولین بار در سپتامبر ۱۹۸۸ منتشر شد و از زندگی محمد، پیامبر اسلام الهام گرفته شده‌است. رشدی مانند کتاب‌های قبلی‌اش از واقع‌گرایی جادویی استفاده کرد و برای خلق شخصیت‌هایش بر رویدادها و افراد معاصر تکیه کرد. این عنوان به غرانیق اشاره دارد؛ گروهی از آیات قرآنی دربارهٔ سه الههٔ بت‌پرستان مکه: لات، عزی و منات.[۱] بخشی از داستان که به «آیات شیطانی» می‌پردازد، بر اساس روایت‌های مورخان واقدی و طبری بوده‌است.