جیمز کاپلان نویسنده، روزنامهنگار، مقالهنویس، رماننویس و زندگینامهنویس آمریکایی است. دانشگاه وسلیان او را از فارغالتحصیلان ۱۹۷۳ معرفی میکند و سابقهٔ بیش از سه دهه نوشتن دربارهٔ فرهنگ عمومی، موسیقی و چهرههای هنری را ثبت کرده است. نوشتهها و پروفایلهای او در نیویورکر، نیویورک تایمز مگزین، ونیتی فر، اسکوایر و نیویورک منتشر شدهاند. دو رمان Pearl’s Progress و Two Guys from Verona، خاطرات مشترک You Cannot Be Serious با جان مکانرو و Dean & Me با جری لوئیس، زندگینامهٔ دو جلدی فرانک سیناترا، Irving Berlin: New York Genius و 3 Shades of Blue از آثار شاخص او هستند. او در ۲۰۱۲ بورسیهٔ گوگنهایم گرفت. در «عبور از دیوارها» نقش او همکار نگارش خاطرات مارینا آبراموویچ است، نه مترجم و نه نویسندهٔ مستقل نسخهٔ فارسی. منبع دانشگاهی وسلیان در ۲۰۱۵ محل زندگی او را وستچستر نیویورک همراه همسر و سه پسرش ثبت کرده است. منابع رسمی منتخب تاریخ دقیق تولد، نام والدین و خواهر یا برادرهای او را منتشر نکردهاند؛ این صفحه این جزئیات را حدس نمیزند. همچنین تصویر ناشری موجود دارای حق نشر است و تصویر آزادِ هویتسنجیشدهای یافت نشد، بنابراین بهجای استفادهٔ بدون مجوز، صفحه فعلاً بدون پرتره منتشر میشود.
James Kaplan is an American novelist, journalist, essayist, screenwriter and biographer. Wesleyan identifies him as a member of the class of 1973. His profiles and criticism have appeared in The New Yorker, The New York Times Magazine, Vanity Fair, Esquire and New York. His books include the novels Pearl’s Progress and Two Guys from Verona, collaborative memoirs with John McEnroe and Jerry Lewis, a two-volume biography of Frank Sinatra, Irving Berlin: New York Genius and 3 Shades of Blue. He received a Guggenheim Fellowship in 2012. For Walk Through Walls he served as Marina Abramović’s writing collaborator; he is neither the Persian translator nor the sole author of this edition. A 2015 Wesleyan profile records that he lived in Westchester, New York, with his wife and three sons. Selected dependable sources do not publish his exact birth date or his parents’ and siblings’ names. No suitably licensed, identity-verified portrait was found, so the page does not reuse a copyrighted publisher photograph without permission.
1 کتاب مرتبط در سایت ثبت شده است.
James Kaplan؛ صورت فارسی این صفحه: جیمز کاپلان.
دانشگاه وسلیان، کلاس ۱۹۷۳؛ سپس مطالعهٔ نقاشی در New York Studio School.
رماننویس، روزنامهنگار، مقالهنویس، فیلمنامهنویس و زندگینامهنویس.
The New Yorker، The New York Times Magazine، Vanity Fair، Esquire و New York.
Pearl’s Progress و Two Guys from Verona.
You Cannot Be Serious با جان مکانرو و Dean & Me با جری لوئیس.
Frank: The Voice؛ Sinatra: The Chairman؛ Irving Berlin: New York Genius؛ 3 Shades of Blue.
بورسیهٔ گوگنهایم در ۲۰۱۲ در رشتهٔ غیرداستانی عمومی.
همکار نگارش Walk Through Walls؛ نه مترجم فارسی و نه نویسندهٔ مستقل نسخه.
منبع وسلیان در ۲۰۱۵: زندگی در وستچستر همراه همسر و سه پسر؛ نامها عمومی نشدهاند.
در منابع رسمی منتخب بهطور قابلاتکا منتشر نشدهاند.
پرترهٔ ناشر دارای حق نشر است؛ تصویر آزاد و هویتسنجیشده پیدا نشد و کپی نشده است.
زنده و فعال؛ منابع دانشگاهی و ناشری در ۲۰۲۴ آثار تازهٔ او را ثبت میکنند.
فارغالتحصیلی از دانشگاه وسلیان.
گسترش فعالیت در داستان، مقاله، نقد و پروفایلنویسی برای نشریات ملی آمریکا.
انتشار Two Guys from Verona و انتخاب آن بهعنوان کتاب قابل توجه نیویورک تایمز.
انتشار You Cannot Be Serious با جان مکانرو؛ کتاب پرفروش نیویورک تایمز.
انتشار Dean & Me: A Love Story با جری لوئیس.
انتشار Frank: The Voice، جلد نخست زندگینامهٔ سیناترا.
حضور بهعنوان Joan Jakobson Visiting Writer در دانشگاه وسلیان.
دریافت بورسیهٔ گوگنهایم برای غیرداستانی عمومی.
انتشار Sinatra: The Chairman، جلد دوم زندگینامهٔ سیناترا.
انتشار Walk Through Walls با مارینا آبراموویچ.
انتشار Irving Berlin: New York Genius.
انتشار 3 Shades of Blue دربارهٔ مایلز دیویس، جان کولترین و بیل ایوانز.
دانشگاه وسلیان نام جیمز کاپلان را با نشان کلاس ۱۹۷۳ ثبت میکند. منابع رسمی تاریخ دقیق تولد یا نام اعضای خانوادهٔ دوران کودکی او را منتشر نکردهاند. پس از دانشگاه مدتی نقاشی را در New York Studio School دنبال کرد، اما مسیر اصلیاش به نوشتن داستان، مقاله، نقد و پروفایل چهرههای فرهنگی رسید.
کاپلان بیش از سه دهه دربارهٔ مردم و ایدهها در فرهنگ عمومی و کسبوکار نوشت. فهرست نشریات او از نیویورکر و نیویورک تایمز مگزین تا ونیتی فر، اسکوایر و نیویورک گسترده است. سوژههایش از مایلز دیویس، مریل استریپ و آرتور میلر تا لری دیوید، کالوین کلاین و مدونا را دربر میگیرند. این تجربهٔ گفتوگو، پژوهش و تبدیل صدای یک فرد به روایت بلند، زمینهٔ همکاریهای خاطرهنویسی او شد.
Pearl’s Progress و Two Guys from Verona دو رمان شناختهشدهٔ او هستند؛ دومی در فهرست کتابهای قابل توجه نیویورک تایمز در ۱۹۹۸ قرار گرفت. کاپلان سپس You Cannot Be Serious را با جان مکانرو و Dean & Me: A Love Story را با جری لوئیس نوشت. در این آثار، نقش «با همکاری» به معنای شکلدادن مصاحبه، ساختار و نثر کتاب در کنار صاحب خاطره است، نه حذف صدای او.
Frank: The Voice در ۲۰۱۰ نیمهٔ نخست زندگی فرانک سیناترا را روایت کرد و Sinatra: The Chairman در ۲۰۱۵ مسیر را از بازگشت سیناترا تا سالهای پایانی ادامه داد. Irving Berlin: New York Genius در ۲۰۱۹ و 3 Shades of Blue در ۲۰۲۴ تمرکز او را بر تاریخ موسیقی آمریکا گسترش دادند. کتاب اخیر داستان مایلز دیویس، جان کولترین و بیل ایوانز را پیش و پس از Kind of Blue بررسی میکند. کتابخانهٔ کنگره نیز او را رماننویس، روزنامهنگار، مقالهنویس، فیلمنامهنویس و زندگینامهنویس معرفی کرده است.
ارجاع کتابشناختی موزهٔ هنر مدرن Walk Through Walls را با نام مارینا آبراموویچ و جیمز کاپلان ثبت میکند. کاپلان در این پروژه همکار نگارش بود: خاطرات، زمانبندی رویدادها و صدای روایی آبراموویچ را به کتابی پیوسته تبدیل کرد. در صفحهٔ آلفبا باید نقشها دقیق بمانند: مارینا آبراموویچ نویسنده و صاحب خاطرات، جیمز کاپلان همکار نگارش، و سحر دولتشاهی مترجم نسخهٔ فارسی است.
گزارش دانشگاه وسلیان در ۲۰۱۵ میگوید کاپلان در وستچستر نیویورک با همسر و سه پسرش زندگی میکرد. منابع رسمی منتخب نام همسر و فرزندان، نام والدین، خواهر و برادر یا تاریخ تولد دقیق او را برای انتشار ثبت نکردهاند. تصویر نویسنده در صفحهٔ ناشر دارای حق نشر و اعتبار Avery Kaplan است؛ چون مجوز بازنشر آزاد و تصویر جایگزین هویتسنجیشده پیدا نشد، صفحهٔ آلفبا از کپی بدون اجازه خودداری میکند. منابع ناشری و دانشگاهی در ۲۰۲۴ و پس از آن آثار تازهٔ او را معرفی کردهاند؛ بنابراین او زنده و فعال است.
No account yet?
Create an Account