زندگینامه
گیرشمن در خارکیف اوکراین در خانوادهای یهودی به دنیا آمد. به سال ۱۹۱۷ به پاریس نقل مکان کرد تا باستانشناسی و زبانهای باستانی را فراگیرد، تحصیلاتش را در دانشگاه سوربن، مدرسه تحصیلات عالیه و مدرسه عالیه لوور به پایان رسانید. نخستین کار تجربی او زمانی بود که همراه با یک هیئت باستانشناسی فرانسوی به تلو واقع در عراق رفت (۱۹۳۰). وی بیشتر به آثار باستانی ایران علاقهمند بود، در سالهای بعد، در راس هیئتی همراه با همسرش، تانیا گیرشمن به ایران آمد و به حفاریهایی در تپه جمشیدیه حبیبوند گندمبان، تپه گیان نهاوند، زرامین سفلی، لرستان، اسدآباد، تپه سیلک کاشان، بگرام (افغانستان)، بیشاپور و شوش پرداخت.
گیرشمن از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۲، مدیر هیئت باستانشناسی فرانسه در افغانستان بود. همچنین عضو «فرهنگستان کتیبهها و زبانهای باستانی» (Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) نیز بود.
وی در ۱۹۴۹ سفری به کوههای سختگذر ناحیه بختیاری داشت و برای نخستین بار در ایران موفق به کشف غاری گردید که مسکن انسانهای عصر نوسنگی بود.
مطالعات وی در چغازنبیل در ۴ جلد چاپ شدهاست. همچنین وی گروه کاوش در جزیره خارگ، ایوان کرخه، و آثار پارتها در مسجد سلیمان خوزستان را سرپرستی کرد.
