کودکی میان سیاست و مذهب
مارینا آبراموویچ ۳۰ نوامبر ۱۹۴۶ در بلگراد به دنیا آمد. زندگینامهٔ موزهٔ مدرنا پدر و مادرش را وویین و دانیتسا آبراموویچ معرفی میکند؛ هر دو در جنگ جهانی دوم پارتیزان بودند و پس از جنگ در ساختار سیاسی یوگسلاوی جایگاه داشتند. پدر با امنیت دولتی کار کرد و مادر بعدها مدیریت موزهٔ هنر و انقلاب بلگراد را بر عهده گرفت. مارینا سالهای نخست را نزد مادربزرگ مادریاش، میلیتسا روشیچ، گذراند؛ زنی عمیقاً ارتدوکس که آیین، سکوت و انضباط معنوی را وارد تجربهٔ کودکی او کرد. در ۱۹۵۲، با تولد برادرش ولیمیر، به خانهٔ والدین بازگشت. روایتهای خود او و منابع موزهای خانهای مرفه اما عاطفاً سرد، مادری سختگیر و پدری غالباً غایب را توصیف میکنند.
تحصیل و پیدایش زبان اجرا
از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ در آکادمی هنرهای زیبای بلگراد درس خواند و سپس تحصیلات تکمیلی را در آکادمی زاگرب ادامه داد. نقاشیهای اولیه از طبیعت بیجان و ابرها بهتدریج جای خود را به صدا، حرکت و بدن دادند. Rhythm 10 در ۱۹۷۳ و مجموعهٔ Rhythm در ۱۹۷۴ نشان دادند که برای او بدن فقط موضوع تصویر نیست، بلکه هم رسانه، هم زمانسنج و هم محل مسئولیت اخلاقی تماشاگر است. در Rhythm 0 هفتادودو شیء، از گل و عسل تا چاقو و اسلحه، در اختیار مخاطبان قرار گرفت و رفتار جمعیت به بخش اصلی اثر تبدیل شد.
ازدواج نخست و خروج از خانه
آبراموویچ در ۱۹۷۱ با هنرمند مفهومی نشا پاریپوویچ ازدواج کرد، اما در دورهٔ ازدواج همچنان زیر محدودیت خانهٔ مادرش زندگی میکرد. طلاق در ۱۹۷۶ همزمان با خروج قطعی از آن خانه و انتقال زندگی حرفهایاش به آمستردام شد. منابع معتبر دربارهٔ همهٔ جزئیات روابط خصوصی یا فرزندان او اطلاعات یکسانی ندارند؛ این صفحه از تکرار شایعه یا نسبتدادن انگیزههای شخصی بدون سند خودداری میکند.
دوازده سال با اولای
آبراموویچ در ۱۹۷۵ در آمستردام با فرانک اووه لایزیپن، معروف به اولای، آشنا شد. از ۱۹۷۶ اجراهای مشترک آنان مانند Relation in Space، Imponderabilia، Rest Energy و مجموعهٔ Nightsea Crossing مرز میان دو بدن، اعتماد، خطر و سکون را آزمودند. چند سال در یک ون زندگی و در اروپا سفر کردند. رابطهٔ هنری و شخصی آنان دوازده سال ادامه یافت. در ۱۹۸۸، پس از راهپیمایی از دو سوی دیوار چین و دیدار در میانه، از هم جدا شدند. بنابراین عبارت «همکاری سیوسهساله» که در متن قدیمی صفحه دیده میشد نادرست بود.
بازگشت انفرادی، بالکان و جوایز
پس از جدایی، آبراموویچ مجموعهای از اشیای انتقالی و اجراهای انفرادی ساخت و تدریس را در برلین، پاریس، هامبورگ و براونشوایگ ادامه داد. Balkan Baroque در بینال ونیز ۱۹۹۷، با شستن انبوه استخوانها و ارجاع به خشونت جنگهای بالکان، شیر طلایی بهترین هنرمند را برای او آورد. این اثر و اجراهای زندگینامهای دههٔ ۱۹۹۰ نشان میدهند که تاریخ خانوادگی، جنگ و یوگسلاویِ ازمیانرفته چگونه دوباره وارد کار او شدند.
از حضور طولانی تا موزهٔ مدرن
در The House with the Ocean View در ۲۰۰۲ دوازده روز در گالری بدون غذا و گفتوگو زندگی کرد. نقطهٔ عطف عمومی بعدی The Artist Is Present در بازنگری موزهٔ هنر مدرن نیویورک در ۲۰۱۰ بود: سه ماه نشستن بیکلام روبهروی مراجعهکنندگان و تبدیل نگاه متقابل به رویداد هنری. موزهٔ هنر مدرن این اجرا را اوج پژوهش طولانی او دربارهٔ برخورد انسانی و قواعد نانوشتهٔ حضور میداند.
کتاب «عبور از دیوارها» و وضعیت کنونی
Walk Through Walls: A Memoir در ۲۰۱۶ با نام مارینا آبراموویچ و همکاری جیمز کاپلان منتشر شد. کتاب از کودکی، آموزش، اجراهای اولیه، رابطه با اولای، دیوار چین و دورهٔ کار انفرادی عبور میکند و لحن صریح و گاه طنزآمیز هنرمند را حفظ میکند. نسخهٔ فارسی آلفبا با عنوان دقیق بازار «عبور از دیوارها»، ترجمهٔ سحر دولتشاهی، نشر اورکا و شابک 9786229999646 ثبت شده است. آبراموویچ زنده است و منابع رسمی او در ۲۰۲۶ نمایشگاهها و فعالیتهای تازه را ثبت میکنند؛ پس هیچ ادعای درگذشت یا علت فوت دربارهٔ او درست نیست.