نام فارسی، نام انگلیسی و تعارض تاریخ تولد
نام معیار این صفحه «پوری سلطانی» و نام انگلیسی Poori Soltani است. IFLA در مقاله و برنامهٔ کنفرانس ۱۹۹۵ همین صورت Poori را به کار میبرد. Puri Soltani و Pouri Soltani صورتهای کتابشناختی همان شخصاند. نام کامل گزارششده در منابع فارسی «پوراندخت سلطانی شیرازی» است.
تاریخ تولد بهصورت دادهٔ ساختاری ثبت نمیشود. نازی عظیما، خواهرزادهٔ پوری سلطانی، در روایت خانوادگی سال ۱۳۰۶ و تهران را ثبت میکند و توضیح میدهد که ۱۳۱۰ برای رعایت سقف سنی استخدام در بانک مرکزی جایگزین شد؛ او گزارشهای همدان و شیراز را نیز صریحاً نادرست میداند. رکوردهای اداری و مرجع بعدی ۱۳۱۰/۱۹۳۱ و روزهای ناسازگار را آوردهاند. صفحه این تعارض را پنهان نمیکند: تهران فقط با انتساب به شهادت خانوادگی بیان میشود و هیچ روز یا ماه ساختگی به موتور جستوجو فرستاده نمیشود.
خانواده و کودکی
روایت خانوادگی، پدر او را مهدی سلطانی شیرازی، حقوقدان و وکیل دادگستری، و مادرش را بیبی رقیه حائری مازندرانی معرفی میکند. پوری و مسعود دوقلو بودند و هنگام مرگ پدر در ۱۳۱۶ ده سال داشتند. همان یادنامه مجید، فریدون و فریده رهنما را خالهزادههای نزدیک پوری مینامد و میگوید دوستی با آنان بر مسیر زندگی او اثر گذاشت. این پیوند خانوادگی فقط با انتساب به روایت نازی عظیما درج میشود.
جزئیات نسب خانوادگی در منابع ثانویه متفاوت و گاه مبهماند. این صفحه فقط نامهایی را که منبع مشخص دارد ذکر میکند و برای نسبتهای دور، عنوان مذهبی یا ترتیب دقیق خواهران و برادران نتیجهگیری تازه نمیسازد.
دانشگاه و آغاز کار
عظیما مینویسد سلطانی در تهران بزرگ شد، در دبیرستان شاهدخت درس خواند و سپس وارد دانشکدهٔ ادبیات شد. منابع حرفهای دریافت کارشناسی ادبیات فارسی از دانشگاه تهران و آغاز معلمی را ثبت میکنند. سال ۱۹۵۲ از منابع ثانویه میآید و با همان انتساب حفظ میشود، نه بهعنوان تاریخی که از اصل مدرک خوانده شده باشد.
IranWire مینویسد مدتی در مدارس ساری تدریس کرد و پس از تحولات سیاسی ۱۹۵۳ به تهران برگشت. این جزئیات به همان گزارش نسبت داده میشوند و بهعنوان سابقهٔ اداری رسمی فراتر از متن منبع ارائه نمیشوند.
مرتضی کیوان؛ ازدواجی کوتاه و فاجعهٔ ۱۹۵۴
پوری سلطانی در ژوئن ۱۹۵۴ با مرتضی کیوان، شاعر، منتقد ادبی و روزنامهنگار، ازدواج کرد. منابع دربارهٔ روز دقیق ازدواج یک روز اختلاف دارند، بنابراین این صفحه ماه را قطعی و روز را در دادهٔ ساختاری ثبت نمیکند. کیوان با بسیاری از شاعران و نویسندگان معاصر، از جمله احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج و سیاوش کسرایی، در ارتباط بود.
تنها چند ماه بعد، سلطانی و کیوان بازداشت شدند. کیوان به اتهام پناهدادن به اعضای سازمان نظامی حزب توده محاکمه و ۱۹ اکتبر ۱۹۵۴ در زندان قصر تیرباران شد. منابع از آزادی سلطانی در زمستان همان سال، بیماری و فشار روانی شدید و خروج چندساله از ایران سخن میگویند. این روایت حساس با انتساب و بدون استفادهٔ نمایشی از رنج او نوشته میشود.
بازگشت و ساختن نهادهای کتابداری
پس از آزادی، بیماری و اقامت چندساله در انگلستان، سلطانی به ایران بازگشت. یادنامه میگوید بهدلیل ممنوعیت شغلی ابتدا در کلاسهای شبانه انگلیسی درس داد و سپس در کتابخانهٔ بانک مرکزی وارد کتابداری شد. همانجا «هنر عشق ورزیدن» را ترجمه کرد؛ مجید رهنما، خالهزاده و دوست نزدیکش، کتاب را به او معرفی کرد و برای ترجمه مقدمه نوشت. یادنامه نخستین انتشار را ۱۳۴۶ ثبت میکند.
در ۱۳۴۷/۱۹۶۸ سلطانی به مرکز خدمات کتابداری و مرکز اسناد و مدارک ایران پیوست و به توسعهٔ ساختارهای نوین کتابداری پرداخت. منابع حرفهای نقش او در پژوهش، آموزش کتابداران، خدمات فنی و تولید ابزارهای معیار را ثبت میکنند.
این انتخاب با ماهیت کار او هماهنگ بود: ساخت ابزارهایی که کتابدار، پژوهشگر و خواننده بتوانند کتاب و سند را دقیق پیدا کنند. اثر چنین کاری کمتر از جلد یک کتاب دیده میشود، اما در پشت هر جستوجوی موضوعی، نام مستند و تبادل رکورد قرار دارد.
سرعنوانهای موضوعی، ردهبندی و نامهای مستند
فهرستهای پژوهشی IFLA آثار Poori Soltani و Kamran Fani را در «List of Persian subject headings» از ۱۹۸۳ و ویراستهای بعدی ثبت میکنند. مقالهٔ ۱۹۹۵ او در IFLA با عنوان “Translation and expansion of classification systems in the Arab countries and Iran” دربارهٔ مسئلهای بنیادی بود: نظامهای جهانی ردهبندی باید برای زبان، ادبیات، تاریخ و مفاهیم محلی گسترش یا ترجمه شوند، نه اینکه واقعیت ایرانی را در قالبهای ناکافی جا دهند.
سند IFLA دربارهٔ پروندههای مستند میگوید پایگاه نامهای مستند فارسی در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۴ توسط Poori Soltani بررسی و تأیید شد. ثبت یک نام معیار و ارجاع گونههای دیگر همان مسئلهای است که این صفحهٔ نویسنده نیز دنبال میکند: پوری، پوراندخت، Puri، Pouri و Poori باید به یک شخص واقعی برسند، نه پنج صفحهٔ جدا.
IranMARC و میراث مستند ایران
گزارش IFLA Metadata Newsletter در ۲۰۱۹ میگوید جامعهٔ کتابداری ایران در ۲۰۱۵ یکی از رهبران خود را از دست داد؛ بیش از چهار دهه خدمت او در سازماندهی میراث مستند و توسعهٔ IranMARC فراموشنشدنی خوانده شده است. همان گزارش جایزهٔ ملی ۲۰۱۸ برای توسعهٔ پروژهٔ IranMARC را به نام او ثبت میکند.
IranMARC راهی برای نمایش ساختارمند دادههای کتابشناختی ایران در چارچوب تبادل ماشینی بود. سهم سلطانی را باید نهادی و جمعی دید: او یکتنه تمام سامانه را نساخت، اما منابع حرفهای نقش پیشگام و هدایتگر او را صریح میدانند.
ISSN ایران و ارتباط بینالمللی
ISSN International Centre تاریخ مرکز ملی ایران را از عضویت در ۲۰۰۳ روایت میکند و میگوید ایجاد آن با چشمانداز و پیگیری Pouri Soltani به حرکت درآمد. همان صفحه او را mother of Iranian librarianship مینامد. این تعبیر نقل جایگاه حرفهای او در منبع نهادی است، نه ادعای زیستی یا عنوان رسمی دولتی.
حضور او در IFLA نیز فقط نامی در فهرست نبود. مقالهٔ ۱۹۹۵ و عنوان Senior Research Librarian, National Library of Iran نشان میدهد او تجربهٔ محلی را در گفتوگوی بینالمللی ردهبندی و بازیابی اطلاعات وارد میکرد.
نویسندگی کتابشناختی و ترجمه
رکورد Open Library کتاب A Directory of Iranian Periodicals را با نام Poori Soltani و تاریخ ۱۹۷۷ ثبت میکند. فهرستهای تخصصی آثار او را در سرعنوانهای موضوعی فارسی و ابزارهای کتابداری نشان میدهند. سال هر ویرایش باید از رکورد همان نسخه گرفته شود و یک تاریخ به تمام چاپها تعمیم داده نمیشود.
در حوزهٔ عمومیتر، ترجمهٔ The Art of Loving اریک فروم با عنوان «هنر عشق ورزیدن» به نام او پیوند خورده است. صفحهٔ رسمی انتشارات مروارید برای شابک 9789646026414 بهروشنی پوری سلطانی را مترجم و اریک فروم را نویسنده ثبت میکند. مترجم در صفحهٔ کتاب قابل کلیک و صاحب صفحهٔ آثار مرتبط است، اما نویسندهٔ متن اصلی معرفی نمیشود.
درگذشت و آنچه دربارهٔ علت مرگ نمیدانیم
BBC Persian در ۷ نوامبر ۲۰۱۵ خبر درگذشت او در تهران را منتشر کرد؛ گزارش IFLA نیز سال ۲۰۱۵ را تأیید میکند. منابع نهادی منتخب علت پزشکی مشخصی برای مرگ ارائه نمیکنند. بنابراین صفحه تاریخ و محل گزارششده را میآورد اما بیماری یا علت مرگ حدس نمیزند.
تصویر آزاد
پرترهٔ انتخابشده نسخهٔ برشخوردهٔ عکس علی معظمی از مراسم تجلیل ۵ ژانویهٔ ۲۰۱۲ است. Commons آن را با CC BY-SA 4.0 عرضه میکند. ذکر عکاس، منبع، پیوند مجوز و اعلام برش یا ویرایش لازم است؛ وجود عکس در اینترنت بهتنهایی اجازهٔ استفادهٔ تجاری نیست.