کودکی در سنلو و آرکوی
ژان تولی در ۲۶ فوریه ۱۹۵۳ در سنلو در نرماندی متولد شد و در آرکوی، حومه جنوبی پاریس، بزرگ شد. پیام تسلیت ریاستجمهوری فرانسه میگوید خانوادهاش کمونیست و خانه کمکتاب بود و مجلههای «Vaillant» و «Pif» نخستین پنجرههای ثابت او به داستان تصویری بودند؛ او حتی تا حدود بیستسالگی تنتن نخوانده بود. گزارش «لو پاریزین» پدرش را نجارِ شاغل در روزنامه L’Humanité و مادرش را سرایدار شهرداری آرکوی معرفی میکند. نام والدین در منابع منتخب تثبیت نشده و ساخته نمیشود.
معلمی که مسیر مکانیکی را عوض کرد
نمرههای مدرسه چنان ضعیف بود که مسیر پیشنهادی برای او مکانیک خودرو بود. یک معلم هنر استعداد تصویریاش را تشخیص داد و کمک کرد به مدرسه هنر در خیابان مادام پاریس برود. ژانپل گوتیه، طراح مد فرانسوی، هممدرسهای و دوست بعدی او بود؛ این رابطه یکی از پیوندهای جالب میان فرهنگ تصویری آرکوی و صحنه هنری پاریس است.
انقلاب شخصی در کمیک
تولی در ۱۹۷۸ به «L’Écho des Savanes» پیوست. روش او ترکیب عکس، کلاژ و طراحی بود: از آدمهای واقعی عکس میگرفت و تصویر را به صفحه کمیک بدل میکرد. «Bloody Mary» در ۱۹۸۳ چنان اثرگذار شد که نامش بر جایزه منتقدان کمیک نشست. «Gens de France» در ۱۹۸۸ و «Gens d’ailleurs» در ۱۹۹۰ نیز چهرههای حاشیهای و زندگیهای دور از مرکز توجه را با همین نگاه مستندـتخیلی ثبت کردند.
تلویزیون و تغییر رسانه
در اواخر دهه ۱۹۸۰، حضور در برنامه «L’Assiette anglaise» او را به مخاطبان تلویزیون معرفی کرد؛ بعدتر با «Nulle Part Ailleurs» نیز همکاری داشت. تولی از کمیک فاصله گرفت، اما حس قاببندی، گفتوگوی تند و توجه به چهرههای عجیب را با خود به تلویزیون و رمان برد. نخستین رمانش «Rainbow pour Rimbaud» در ۱۹۹۱ منتشر شد و بعدها اقتباسی سینمایی نیز یافت.
رمانهای تاریخی با زبان امروز
«Je, François Villon» زندگی شاعر قرن پانزدهم را به روایتی پرشتاب تبدیل کرد و جایزه روایت زندگینامهای گرفت. «Le Montespan» درباره مارکی دو مونتسپان، همسرِ معشوقه لوئی چهاردهم، برنده Prix Maison de la Presse و Grand Prix Palatine شد. «Charly 9» به شارل نهم، «Crénom, Baudelaire!» به بودلر و «Azincourt par temps de pluie» به نبرد آزینکورت پرداختند. تولی تاریخ را با زبان معاصر، طنز سیاه و همدلی با شخصیتهای شکستخورده بازمیساخت؛ این شگرد میتواند بحثبرانگیز باشد، اما آثارش را از زندگینامه تاریخی متعارف جدا میکند.
«مغازه خودکشی»؛ موفقیت جهانی و اقتباس
«Le Magasin des suicides» در فهرستهای فرانسوی با انتشار ۲۰۰۶ و در برخی رکوردهای چاپی ۲۰۰۷ دیده میشود. هاشِت میگوید این رمان به ۱۹ زبان ترجمه شد و اقتباس پویانمایی آن در ۲۰۱۲ اکران شد. رمان با طنز سیاه درباره خانوادهای است که کسبوکاری مرگمحور دارد و ورود کودکی خوشبین نظم آن را برهم میزند؛ صفحه زندگینامه باید زمینه ادبی را توضیح دهد، نه جزئیات آسیبزا یا روشهای خودکشی را بازگو کند. در نسخه آلفبا، املای درستِ بازار ایران «ژان تولی» است.
میو-میو و زندگی شخصی
بازیگر فرانسوی میو-میو از ۱۹۹۸ شریک زندگی تولی بود. منابع منتخب او را شریک زندگی معرفی میکنند، نه لزوماً همسر قانونی؛ بنابراین این صفحه واژه «همسر» یا داده Schema مربوط به spouse را بدون سند به کار نمیبرد. اطلاعات قابلاتکایی درباره فرزند مشترک یا خواهر و برادر تولی در منابع انتخابشده پیدا نشد و حدس زده نمیشود.
درگذشت و ابهام درباره عامل زمینهای
ژان تولی در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۲ در پاریس و در ۶۹سالگی درگذشت. ناشر او در اعلام اولیه، ایست قلبی را علت فوری مرگ عنوان کرد. گزارش همان روز «لو پاریزین» این رخداد را پس از مسمومیت غذایی توصیف کرد؛ ناشر مِیالهـبارو بعدتر در یادداشتی درباره اثر ناتمام او نوشت «یک باکتری» ناگهان به او حمله کرد. این روایتها درباره عامل پزشکیِ پیش از ایست قلبی کاملاً یکسان و از نظر پزشکی عمومی قطعی نیستند؛ بنابراین صفحه فقط ایست قلبی را علت فوریِ منسوب به ناشر میداند و علت زمینهای را نامطمئن اعلام میکند.
اثر ناتمام و میراث پس از مرگ
تولی هنگام مرگ روی کتابی درباره لوئی یازدهم کار میکرد. ناشر متن ناتمام را با مشارکت هنرمندان و نویسندگانی چون Philippe Jaenada، Enki Bilal، Florence Cestac و Philippe Druillet به پایانِ تصویری رساند و با عنوان «L’Histoire du roi qui ne voulait pas mourir» منتشر کرد. این پروژه نشان میدهد پیوند قدیمی او با جهان کمیک حتی در آخرین اثر نیز زنده ماند.
نقش دقیق در این نسخهٔ الفبا
در این نسخهٔ الفبا، ژان تولی فقط نویسنده «مغازه خودکشی» است و احسان کرمویسی مترجم فارسی. رکورد طاقچه چاپ نشر چشمه را با شابک ۹۷۸۶۰۰۲۲۹۸۸۱۲، ۱۱۴ صفحه و تاریخ انتشار ۱۵ خرداد ۱۳۹۷ ثبت میکند. نام صفحه و لینک نویسنده باید «ژان تولی (Jean Teulé)» باشد و جستوجوی «ژان توله» را به همین پروفایل هدایت کند، نه اینکه صفحه جداگانه بسازد.