کتاب نثر ساده اما پرمفهومی دارد. در این داستان‌ها اغلب جنبه‌ی خیالی غالب است؛ اما درواقع روایتگر زندگی و شرایط واقعی خیلی از آدم‌هاست. شخصیت‌ها هم در ناامیدی و تمایل به انزوا مشترک‌اند. «بازی ناتمام»، «اناربانو و پسرهایش»، «سفر بزرگِ امینه»، «درخت گلابی»، «بزرگ‌بانویِ روحِ من» و «جایی دیگر» داستان‌های این کتاب هستند. در میان این داستان‌ها «درخت گلابی» شهرت بیشتری دارد و داریوش مهرجویی براساس آن فیلمی را روی پرده‌ی سینما برده است.