در رمان دیوانگی، شخصیت اصلی نویسنده‌ای جوان و بی‌نام است که از کشوری بی‌نام در آمریکای لاتین به تبعید سیاسی فرستاده شده است. او شغل دلهره‌آور و خطرناکی را بر عهده می‌گیرد: ویرایش گزارشی هزار و صد صفحه‌ای برای اسقف اعظم که حاوی جزئیات شکنجه و قتل هزاران روستایی بومی به دست رژیم نظامی است. نویسنده از کلیسا بیزار است، اما روایت‌ها و شهادت‌های تکان‌دهنده نجات‌یافتگان که هم غیرقابل تصور و هم فراموش‌نشدنی‌اند، او را شوکه و دگرگون می‌کند. رمان با نثری روان و پرتنش، مرز میان عقل و جنون و تراژدی انسانی را به تصویر می‌کشد.

In Locura (Madness), the protagonist is a young, unnamed writer exiled from an unnamed Latin American country for political reasons. He undertakes a harrowing and dangerous job: editing an 1,100-page report for the archbishop detailing the torture and killings of thousands of indigenous villagers by the current military regime. While he despises the Church, the disturbing and unforgettable testimonies of survivors shock and transform him. The novel, written in tense and fluid prose, explores the thin line between sanity and madness and portrays the tragic depths of human experience.