شاید در بدو امر به نظر برسد که مخاطبان کتاب حاضر عمدتاً رهبران شرکت‌ها و سازمان‌ها هستند ولی بنا به تعریفی که برنه از مفهوم رهبری به دست می‌دهد و آن را مهارت شناخت استعدادهای افراد و شکوفا کردن آنها می‌داند، طیف افرادی که مشمول مفهوم «رهبر» می‌شوند از حیطۀ رهبران شرکت‌ها و سازمان‌ها فراتر می‌رود و پدرها و مادرها، مربیان و آموزگاران و… را نیز دربرمی‌گیرد. و البته اگر زاویه دید خود را بازتر کنیم، متوجه می‌شویم که گسترۀ رهبری می‌تواند تک تک انسان‌ها را در بر بگیرد زیرا هر انسانی از یک سو، لاجرم در مقاطعی از عمر خود آشکارا در جایگاه رهبری کردن دیگران قرار می‌گیرد، مثل وقتی که والد، معلم یا مدیر و مسئول می‌شود و از سوی دیگر، باید تلاش کند در روابط خود با دیگران چون یک رهبر عمل کند، یعنی بدون ترس از آسیب‌‌پذیری، نگران و مراقب شکوفا شدن استعدادهای اطرافیان خود باشد. رهیافتی که به پویایی، معنا و عمق در ارتباط می‌انجامد. بی‌جهت نیست که برنه در کتاب‌هایش‌از «دوست داشتن دیگران به دلیل آسیب‌پذیری‌‌‌هایشان، نه به‌رغم آنها حرف می‌زند»؛ چراکه توجه به کاستی‌ها و آسیب‌پذیری‌های خود و دیگری و پذیرش آنها می‌تواند نخستین شرط ل