زمستان ۶۲ | اسماعیل فصیح

زمستان ۶۲ رمانی از اسماعیل فصیح (Esmaeil Fasih) است که در سه سفرِ زمستان ۱۳۶۲ و از زبان جلال آریان روایت می‌شود. جلال، کارمند بازنشسته شرکت نفت، به اهوازِ زیر آتش می‌رود تا ادریس، پسر نوجوانِ مستخدمش را که پس از حضور در جبهه زخمی و ناپدید شده است، پیدا کند. در مسیر با منصور فرجام آشنا می‌شود؛ متخصص جوان کامپیوتر که از آمریکا بازگشته تا مرکز کامپیوتر شرکت نفت را راه‌اندازی کند.

این دو مأموریت شخصی و اداری، خواننده را به بیمارستان‌ها، اداره‌ها، خیابان‌ها و خانه‌های اهوازِ جنگ‌زده می‌برد. فصیح جنگ را از زاویه زندگی روزمره، بوروکراسی، ترس، انتخاب اخلاقی و فاصله میان آرمان و واقعیت نشان می‌دهد. حضور جلال آریان—شخصیتی تکرارشونده در چند رمان فصیح—به کتاب پیوندی ویژه با جهان داستانی گسترده‌تر نویسنده می‌دهد.

مشخصات کتاب

Winter ’62

Esmaeil Fasih’s novel unfolds across three journeys to Ahvaz in the winter of 1362 in the Iranian calendar. Jalal Aryan, a retired oil-company employee, travels into the war zone to find Idris, the teenage son of his household worker, who has been wounded and gone missing after volunteering at the front. Along the way he meets Mansour Farjam, a young computer specialist newly returned from the United States to establish an oil-company computer centre.

Their personal and professional missions take the reader through hospitals, offices, streets and homes in a city under attack. Fasih approaches war through daily life, bureaucracy, fear, moral choice and the distance between ideals and reality. Jalal Aryan’s return also connects the novel to the wider fictional world shared by several of Fasih’s books.