این رمان، اثری بسیار جسورانه و عریان است که زندگی و روزمرگی‌های دو پسر جوان از قشر متوسط و طوطی، شخصیت اصلی و یکی از زنان روسپی یهودی محله‌ی شهر نو را روایت می‌کند. هر سه شخصیت بدون انگیزه و امید، زندگی خود را در روسپی‌خانه‌های شهر نو می‌گذرانند. این اثر از چند جهت اهمیت دارد: سبک نوشتن بی‌پروا و پرداخت صریح مسائل جنسی جوانان که تا آن زمان کم‌نظیر بود، ارائه مستندات تاریخی از محله شهر نو تهران و زندگی زنان روسپی در تهران قدیم، و در نهایت، رمانی جذاب و سرگرم‌کننده برای خواننده. در سال ۱۳۵۷، خود زکریا هاشمی فیلمی از رمان ساخت و در آن ایفای نقش کرد، اما بعد از انقلاب به دلیل محتوای جسورانه، اجازه‌ی نشر پیدا نکرد.

This novel is a very bold and explicit work that narrates the lives and daily routines of two young middle-class men and Tuti, the main character, who is one of the Jewish prostitutes in the Shahr-e No district. All three live their lives without motivation or hope, spending their days in the brothels of Shahr-e No. The novel is significant for several reasons: its fearless style and candid depiction of youth sexuality, its historical documentation of Shahr-e No and the lives of prostitutes in old Tehran, and finally, its engaging and entertaining narrative. In 1978, Zakaria Hashemi adapted the novel into a film in which he also acted, but after the revolution, the work was banned due to its explicit content and narrative style.