نمی‌دونم دارم چه کار می‌کنم، ولی به درک! | ران لیم | ترجمه نهال سهیلی‌فر

«نمی‌دونم دارم چه کار می‌کنم، ولی به درک!» ترجمهٔ نهال سهیلی‌فر (Nahal Soheili-Far) از نخستین کتاب ران لیم (Ron Lim) است؛ مجموعه‌ای از شعرهای آزاد کوتاه، نثرهای شاعرانه، جمله‌های تأملی و یادداشت‌هایی دربارهٔ سردرگمی و حرکت. لیم در بیست‌ودوسالگی از مسیر آشنایی که دیگر برایش رضایت‌بخش نبود فاصله گرفت، با بلیت یک‌طرفه راهی سفر شد و تجربه‌هایش را در نوشته‌های کوتاه ثبت کرد. کتاب از دل همین کشمکش شکل گرفته است: میل به زندگی متفاوت در برابر ترس از اشتباه، انتظار برای تأیید دیگران و فشاری که معیارهای اجتماعی بر رؤیاهای جوانی می‌گذارند. بخش‌ها با حال‌وهوای مرحله‌های گوناگون زندگی پیش می‌روند؛ از پذیرفتن این واقعیت که هیچ‌کس همه پاسخ‌ها را نمی‌داند، تا عبور از روزهای فرسوده، انجام‌دادن اشتباه خود، رفتن و دیدن وسعت جهان بیرون. پیام کتاب برنامه‌ای مرحله‌به‌مرحله برای موفقیت نیست. لحن آن بیشتر شبیه همراهی صریح دوستی است که می‌گوید قطعیت کامل پیش‌شرط حرکت نیست و گاهی یک قدم کوچک، تغییر محیط یا رهاکردن چیزی که دیگر رشد نمی‌دهد، از سال‌ها انتظار مهم‌تر است. ترجمهٔ محاوره‌ای سهیلی‌فر ریتم کوتاه و مستقیم این مینیمال‌نوشته‌ها را به فارسی منتقل می‌کند. بنابراین اثر را بهتر است شعر و نثر کوتاه معاصر با درون‌مایهٔ خودشناسی خواند، نه کتاب روان‌شناسی بالینی یا راهنمای درمان.

مشخصات کتاب | Book Details

No Idea What I’m Doing But F*ck It, translated into Persian by Nahal Soheili-Far, is the debut book of Ron Lim: a collection of short free verse, poetic prose, reflections and compact notes about uncertainty and movement. At twenty-two, Lim stepped away from a familiar path that no longer felt fulfilling, bought a one-way ticket and began recording what he learned while travelling. The book grows out of the conflict between wanting a different life and fearing error, waiting for other people’s approval, and watching social expectations dim the possibilities imagined in youth. Its sections move through recognisable phases of being lost: accepting that nobody possesses all the answers, surviving depleted days, making one’s own mistake, leaving and recognising the size of the world outside. This is not a step-by-step success manual. Its voice is closer to a candid friend insisting that complete certainty is not a prerequisite for action and that a small next step, a changed environment or the decision to release what no longer permits growth can matter more than years of waiting. Soheili-Far’s conversational Persian carries across the brief, direct rhythm of the pieces. The book is therefore best understood as contemporary poetry and micro-prose with self-reflective themes, not as clinical psychology or a treatment guide.