اگر فراخ بنگریم و بیندیشیم پیوند و همسویی تنها در سرشت و نهاد آدمی نیست: آن را در پهنه‌ی آفرینش نیز می‌توانیم دید و یافت. ساختار هستی نیز بر همگونی و همگرایی نهاده شده است. جهان سامانمند است و هر چیز در آن در جایی است که می‌بایدش بود. از همین روست که پیر شبستر گفته است:
جهان چون خط و خال و زلف و ابروست
همه‌چیزی به جای خویش نیکوست