نظریه‌ی روان‌کاوی | کارل گوستاو یونگ | ترجمه عباس علیخانی | نشر مصدق

«نظریه‌ی روان‌کاوی» ترجمهٔ فارسی «The Theory of Psychoanalysis» اثر کارل گوستاو یونگ (Carl Gustav Jung) با برگردان عباس علیخانی (Abbas Alikhani) است. متن از مجموعه سخنرانی‌هایی می‌آید که یونگ در پاییز ۱۹۱۲ در دانشگاه فوردهام نیویورک ارائه کرد؛ زمانی که هنوز رئیس انجمن بین‌المللی روان‌کاوی و از مهم‌ترین همکاران زیگموند فروید (Sigmund Freud) بود، اما اختلاف نظری آن دو آشکارتر می‌شد. همین موقعیت تاریخی کتاب را جذاب می‌کند: خواننده در حال تماشای لحظه‌ای است که یونگ از درون روان‌کاوی فرویدی، تعریف گسترده‌تری از روان و انرژی آن می‌سازد. او نخست فرضیه‌های آغازین روان‌کاوی و نظریهٔ جنسیت کودکی را مرور می‌کند، سپس مفهوم «لیبیدو» را از معنای صرفاً جنسی فراتر می‌برد و آن را صورت گسترده‌تری از انرژی روانی می‌خواند. بحث از خیال‌پردازی‌های ناخودآگاه، رؤیا، عقدهٔ ادیپ، نقش تجربه‌های کودکی و تعارض‌های اکنون در روان‌رنجوری، و اصول درمانی روان‌کاوی ادامه پیدا می‌کند. یونگ نه همهٔ دستاوردهای فروید را کنار می‌گذارد و نه بی‌چون‌وچرا از آن‌ها پیروی می‌کند؛ او می‌کوشد توضیح دهد چرا علت یک نشانه را نمی‌توان همیشه فقط در گذشته یا میل جنسی جست‌وجو کرد و چرا جهت‌گیری آینده، معنا و سازگاری روان نیز اهمیت دارند. کتاب مدخل ساده‌ای به همهٔ مفاهیم متأخر روان‌شناسی تحلیلی مانند کهن‌الگوها نیست؛ سندی فشرده از مرحلهٔ گذار فکری یونگ و جدایی قریب‌الوقوع او از مکتب فروید است. همچنین نباید آن را راهنمای درمانی به‌روز یا جایگزین توصیهٔ متخصص دانست. نسخهٔ حاضر چاپ نخست ۱۴۰۰ نشر مصدق، زیرمجموعهٔ انتشارات جامی، در ۱۸۴ صفحه است؛ تاریخ ۲۰۱۱ که در صفحهٔ قدیمی محصول آمده بود به این چاپ فارسی یا تاریخ متن اصلی تعلق ندارد.

مشخصات کتاب | Book Details

The Theory of Psychoanalysis by Carl Gustav Jung, translated into Persian by Abbas Alikhani, derives from lectures Jung delivered at Fordham University in New York in the autumn of 1912. At that moment he was still president of the International Psychoanalytic Association and one of Sigmund Freud’s most important collaborators, yet their theoretical split was becoming unmistakable. That historical position gives the book its particular force: readers can watch Jung reformulate psychoanalysis from within before establishing analytical psychology as a distinct school. He reviews early psychoanalytic hypotheses and infantile sexuality, then broadens libido beyond an exclusively sexual drive into a more general conception of psychic energy. The discussion moves through unconscious fantasy, dreams, the Oedipus complex, childhood experience, present conflict, the aetiology of neurosis and therapeutic principles. Jung neither discards Freud’s discoveries nor accepts them without revision. He asks why a symptom cannot always be explained solely through sexuality or a cause in the past, and why future orientation, meaning and psychological adaptation also matter. This is not a simple survey of all Jung’s later ideas, such as the mature theory of archetypes; it is a compact historical document of his intellectual transition and impending break with Freud. Nor is it a current clinical manual or a substitute for professional care. This 184-page Persian paperback is the first 1400/2021–2022 Mosaddegh edition, issued by an imprint of Jami; the old product page’s date “2011” belongs neither to this Persian printing nor to the original 1912 lectures.